Here's a special chapter in exchange for late updates. I'll be back soon when I get better. Enjoy reading!
--
Special Chapter
"Art,"
I slowly tried to open my eyes after I got woken up by my wife's small sobs.
"Hey," I called, slowly raising my hand to meet hers.
Sumibol ang pag-aalala sa dibdib ko nang makita kong sunod-sunod na ang patak ng luha sa mga mata niya. Bumangon agad ako sa pagkakahiga at marahan s'yang hinila hanggang sa maupo na sa gilid ko.
"Hush, wife," I kissed her temple worriedly.
"Why are you crying? Do we have a problem?"
Muli s'yang humikbi at tuluyan nang humilig sa dibdib ko. Niyakap ko s'ya at marahang hinaplos ang likod. Punong-puno nang pag-aalala ang dibdib ko lalo na't ito ang pangatlong beses na nakita ko s'yang umiyak at hindi ko pa alam ang dahilan.
"A-Art..." She called again.
"Yes, love?" I asked. "Do you want something? Why are you crying? Can you tell me, please?"
She looked up to me. Khaleesi's eyes are already puffy, and both of her cheeks and her nose are flushed. I wiped the tears from her cheeks and patiently waited for what she would say.
"We're pregnant, Arthfael." She said and started crying again.
I froze. I literally froze because of her sudden announcement. For just a moment, my heart exploded in happiness.
Naiwan ang kamay kong nagpupunas ng luha n'ya sa ere dahil sa pagkabato ko sa narinig. Hindi ko alam kung anong gagawin ko. Bigla ay parang sasabog ang puso ko at gulat na gulat. Nanlalaki ang mga mata ko at hindi makapaniwalang nakatingin sa asawa ko.
"T-Totoo?" Utal kong sabi.
Sumibol ang ngiti sa labi niya at tumango saakin. Agad ko s'yang nayakap at hindi malaman kung sisigaw na ba sa sobrang saya o aaluin muna s'ya dahil mas naging sobrang emosyonal si Khaleesi.
Nangingilid ang luha ko at hindi maiwasang mahinang matawa sa sobrang saya habang yakap s'ya.
"Thank God."
Para akong lumulutang sa ulap at napagtanto na may hihigit pa pala sa pakiramdam nang makita ko si Khaleesi na suot nang wedding gown niya at naglalakad papalapit saakin sa may altar.
Magkahalong saya at kaba ang bumuklod sa puso. Nangingibabaw ang labis-labis na saya.
We wished for this for almost six months after our wedding, and now, our dreams have come true.
Hindi na talaga kami 'yung Arthfael at Khaleesi na nagkakilala noong senior highschool.
"Should we have the baby checked?" Khaleesi asked.
I looked at her and smiled widely. I walked towards her, holding a glass of fresh milk, and put it in front of her.
"Later, babe. We'll go to the hospital after you eat. We must have breakfast first, hmm? " I said, sitting beside her.
I couldn't help but glance at where her tummy was. My heart jumped, and an excitement feeling washed over me.
"Do you know a girl who is ob-gyne? I don't want a guy in a gyne, Arthfael." My wife uttered
I looked up at her again and nodded while smiling. "Of course, babe."
Inaya ko na s'yang kumain habang patuloy naming pinag-uusapan ang tungkol sa magiging check-up n'ya. Matiyaga kong sinagot lahat ng tanong niya na alam ko rin naman ang sagot. Maya't maya ay hindi ko mapigilang sumulyap sa t'yan n'ya.
