İpekin Gözünden
Bana gelen o mesajdan sonra sinirden kafayı yemiştim. Amk en fazla bir gün görüsmedik diye bu kadar bozulamaz bir insan değil mi ?
Bana her halde şaka yapıyordur diye düşünmek istiyordum. Ya o yazmadıysa nerden bilebilirim ? Hem o öyle bir şey niye yazsın.
Hem onun çevresinde garip takılan, tanımadığımız bir qdam var. Her şey olabilirdi.
Emreye anlattım oda hemen gitmemi bu aramızdaki işi çözmemi istedi. Oda benim üzülmemi istemiyordu. Ya şapşağl dedim ve evden çıktım.
Koşarak Elçinin evine gittim. Kapıyı çaldım ama kimse açmadı. Bende endişelenmeye başladım. Zile bastım bu sefer. Ama gene ses yoktu.
Öyle mi bende içeri kendim girerim dedim. Saygılı mantığında kapı çaldım amq açılmadı bende anahtarla girerim amk dedim. Cebimden ortak anahtarımızı çıkardım ve kapıyı açıp içeri girdim.
Tüm evi dolaştım ama kimsecikler yoktu. En son Elçinin yayın odasına girdim. Burdada kimse yoktu. Ofladım, tam odadan çıkacakken gözüme vazo takıldı. Bu mal ne ara çiçek aldı lan diye düşündüm. Vazonun yanına gittim ve çiçeğe hafifçe dokundum. Çok güzellerdi. Sonra vqzonun yanındaki notu fark ettim.
Bu çiçeği galiba ona biri vermişti. Ama bildiğime göre çevremizdeki kimse Elçine ya da bana bu şekilde konuşmuyordu. Adal hariç.
İçime bir kurt düştü. Adalla ben daha yeni yeni arkadaşlık kuruyorduk ve neredeyse hiç yakın değildik. Ona hiç güvenmiyordum. Acaba bunu o göndermiş olabilir miydi ?
Bizim Elçin arada saflığı düşüyor benim gibi. Ya Adal onu kandırdıysa diye düşündüm. Eğer bana mesaj atan Adal ise bu iş gerçekten kirlenecekti.
Ama elimden öyle kurtulamazdı. Şimdi bu işin içine ciddi İpeki sokmanın vakti gelmişti. Eğer Adal efendi bir şey çeviriyorsa hepimizin arkasından bunu bulucam.
Ama tabiki ona hemen suçlu muamesiyle yaklaşmak garip olur. Çünkü eğer hatalıysam yada yanılıyorsam ben suçlu durumuna düşebilirdim. Bu seçenek ise ortada olmamalıydı. Ama aklımda bir plan vardı. Ve bunu nasıl uygulayacağımı iyi biliyordum. Ama önce kanıt gerekliydi.
Notu çantamın içine koydum. Daha sonra bir şey için lazım olabilirdi.
Elçinin evinden çıktım ve Emreyi aradım. Direk açtı tabiki.
"Eee noldu konuştunuz mu ?"
"Hayır. Evinde değildi."
"Nasıl ya. Nerde olabilirki ? Bir anda bu mesajı ortaya atıp gidemez." Dedi.
Haklıydı.
"Di mi ? Bende öyle düşündüm. Ama ya mesajı atan Elçin değilse ?"
"Ne demek istiyorsun ?" Diye merakla sordu.
"Hani Elçini takip eden biri vardı ya sana anlattığım. Ya Elçinin telefonuna bir şekilde ulaştıysa. Nerden bilebiliriz ki ?"
Karşıda hafif bir sessizlik oldu. Galiba düşünüyordu.
"Haklı olabilirsin. Sana inanıyor ve güveniyorum. Ama elinde bir kanıt olması lazım, var mı ?"
Bana güvenmesi beni rahatlatmıştı. Ama elimde daha kesin bir kanıt yoktu. Onu bulmam gerekiyordu.
"Daha elimde net bir şey yok ama araştırmaya şimdi başlicam." Dedim kendime inanarak.
"İstersen yanına geleyim, yardımım dokunabilir." Dedi. Düşünceli sevgilim ya.
"Tabiki gel. Daha iyi olur, tek başıma ne yapabilirim en fazla amk." Dedim oda güldü ve telefonları kapattık.
Hadi bakalım Elçin, bizi ne bekliyor görücez.
