Karamel +18

Bölüm 6-uyanmak

İçimden kim olduğunu biliyordum tabiki. O yüzden arkama dönmeye bile tenezzül etmemiştim. Yanımda bir nefes hissettim ve konuşmaya başladım.

-Tuğçeee yediğin dayaklar yeterli değil herhalde yaa

İğneleyici bir tonla cümlemi bitirdiğimde yanıma döndüm ve tuğçeyi gördüm. Bu kız gerçekten akıllanmıyordu. Onunla olan kavgalarımız orta okuldan beri süregeliyordu. Bu kavgalarının başlangıcı ilk başlarda başarı meselesiydi. Her denemede onu geçerdim ve lise geçiş sınavında da onu geçmiştim. Her zaman bana aşırı ayar olduğunu bilirdim fakat bunu ilk gösterdiği zaman yanında tam 4 kızla okul çıkışında beni dövmeye gelmişlerdi. Sonralarda da yine bu tarz kavgalar ettik fakat iş hiçbir zaman karakolluk olmadı. Aslında ona acıyordum çünkü neden bir kadın bir kadına düşman olurdu ki? Kıskançlık? Hayır bunu kendine yedirebilmesi bile apayrı bir küçüklüktü. Gözümde her zaman zengin ailesi etrafında pervane olan bir zengin züppesiydi ve şuan 18 yaşında olmasına rağmen hala ve hala küçük bir kız gibiydi. Tuğçe yavaşça elini saçlarıma uzattı ve okşamaya başladı.

-Aldığım duyumlara göre emirle çıkıyormuşsun?

-Evet ya malum bu okulda yerin kulağı var.

-hmm yerin kulağı demek

-Tuğçe yine varoşlar gibi kavga etmeye mi çalışacaksın? Şova gerek yok bence

-Emirden hoşlandığımı biliyordun!

-hayır? Bilmiyordum. Ki bilsem bile benden hoşlanan ve karşılıklı bir ilişki içinde olduğumuz birini neden reddedeyim? Senin için mi? Hiç sanmıyorum tuğçe.

Okşadığı saçımı tepeden tuttu ve çekmeye çalıştı. Onun bunu yapmasıyla diz kapağına bir tekme atıp yere eğilmesini sağladım.

-TUĞÇE SON ŞANSIN GÜZELİM YA ŞİMDİ OKUL YÖNETİMİNİ ARAYIP KİLİTLİ KALDIĞIMIZI SÖYLERİM YA DA GÜNAH BENDEN GİDER

Gerçekten artık çok sinirlenmiştim. Tuğçe kafasını aşağı yukarı salladı ve bende saçlarını bıraktım. Arkamı dönüp telefonumu aldım ve emiri aradım. Telefon tam çalıyordu ki tuğçe elime vurdu ve telefon düştü. O sırada ceketinin içinden çıkardığı bıçağı yeni görebilmiştim.

-tuğçe bırak şu bıçağı manyakmısın kızım sen başını belaya sokucaksın

-ne oldu eflal? Korktun mu yoksa?

-TUĞÇE BIRAK ŞU BIÇAĞI

Yüksek sesle bağırdığımda yandaki telefona baktım ve emirin telefonu son 40 saniyedir konuşulanları dinlediğini kırık telefonun ekranından görebilmiştim. Hemen bağırmaya başladım.

-5. KAT KIZLAR TUVALETİ KAPI KİLİTLİ ANAHTAR YOK.

Tuğçe üstüme doğru yürümeye başladı ve kes sesini diye bağırdı. Gözlerim dolmuştu ve açıkçası korkuyordum. Tam tuğçe beni duvara kıstırmıştı ki kapı zorlanmaya başladı. Tuğçe beni alıp rehine tutan hırsızlar gibi bıçağı boynuma dayadı. Bu kız ne ara bu kadar hırslanmıştı? Dışarıdan emirin bağırışlarını duydum.

-Tuğçe o kızın saçının teline zarar gelirse seni öldürürüm DUYDUNMU BENİ TUĞÇEE

Tuğçe hıçkırarak ağlamaya başladı ama elini de çekmiyordu. Kapı aniden açıldı ve emir içeri girdi. Ardında ezgi ve emirin iki arkadaşı daha vardı.

-EMİR

-geldim güzelim korkma geldim

-TABİ GÜZELİN AMINAKOYİM TABİ. YILLARDIR SANA NASIL AŞIK OLDUĞUMU BİLİYORSUN SENİ NASIL KÖPEK GİBİ SEVDİĞİMİ DE! NEDEN EMİR NEDEN,NEDEN BEN DEĞİLİM DE O. TABİ YA EFLAL ÇOK GÜZEL EFLAL ÇOK BAŞARILI TÜM BAŞARILAR EFLALDE TAKTİRLER EFLALDE PEKİ YA YILLARDIR DİDİNEN TUĞÇE?