Medical Series 1: Dr. Zack Forth Santiago

CHAPTER 11

It's already lunch time, kasalukuyan na akong nag aayos ng gamit sa table, kumakalam na rin ang tiyan ko dahil sa gutom, naubos ata ang energy ko dahil sa kulit ng mga bata.

Nauna ng kumain ang ibang volunteers kasabay ng mga bata, kitang-kita ko kung paanong kumukurba ang ngiti sa mga labi nila, the kids are genuinely happy because of our presence.

“Here.” Saad ni Kien at ipinatong ang isang paper bag sa mesa ko. “Isda ang hinandang ulam kaya ibinili na kita ng lunch.” I smiled at him, sinilip ko rin ang laman ng paper bag, napangiti na lang ako ng makita ang adobong karne ng baboy, mas nagliwanag pa ang mga mata ko ng makita ang dalawang chukie kasama nito.

“Natunugan mo agad yung ulam na ihinahanda nila, Thank you kuya!” I laughed at him. But deep inside I was thankful, this guy knows me so well.

“Akin na nga yan, kumain ka ng isda ron, matinik ka sana!” Inirapan ko na lang ito dahil sa pang-aasar niya, pagkatapos ay sabay na rin kaming naglakad papunta sa iba pa naming kasama para sumabay sa kanila sa pagkain.

“Santiago, bakit bumili ka pa ng lunch? May pagkain na tayo rito.” rinig kong usapan sa kabilang table, doon kasi ang puwesto ng mga block mates nina Zack, nang tapunan ko naman ito ng tingin ay may bitbit rin itong paper bag.

Bago siya sumagot sa kasama ay tinapunan muna ako nito ng tingin. “Kanina ko pa to binili, almusal. Kaso hindi ko nakain, sayang naman.” baling nito at tuluyan na ring naupo sa bakanteng upuan sa table nila.

Ganoon na rin ang ginawa ko, tahimik lang akong kumakain habang katabi sina Kien at Kyln. Naging mabilis lang ang tanghalian dahil kailangan na naming magpatuloy sa kanya kanyang gawain.

Buong maghapon ay naging abala ako, satuwing mapapatingin naman ako kay Zack ay abala rin ito sa ginagawang check up sa mga bata, I often caught him smiling at the kids, katulad ni Kien ay bagay na bagay rin sa kanya ang suot niyang uniform, tama ako nang isiping, white lab coat really suits him. He will be one of the best doctors in the future.

Nang sumapit ang hapon ay patapos na kami sa counseling, samantalang mukhang matatagalan pa ang nasa kabilang tent. Nagpasya naman akong puntahan ang mga sports members para makipaglaro at makibalita sa kanila.

“Ate Sef! Laro tayo ng volleyball, ate Kyln said you're good at this.” Pagaaya ni Zion, isa sa batang nakausap ko kanina sa counseling, sinulyapan ko naman si Kyln at nagkibit-balikat lang ito.

“What? They asked me if i'm familiar with you, the pretty  doctor named Sef.” She said rolling her eyes. Napangiti naman ako dahil don, a pretty doctor huh? The kids are so adorable.

“Sure Zion, come I'll teach you.” Hila-hila ako ni Zion papunta sa isang maliit na net, wala naman na akong nagawa nang magsimulang makipaglaro at sumali ang iba pang mga bata, even Shayra played with us.

Hindi ko alam kung ilang oras kaming naglaro, we even played hide and seek, nagkulitan pa kami habang nag me-meryenda, talagang na enjoy ko ang buong araw sa pakikipaglaro at pakikipag kulitan sa mga bata.

It's already five in the afternoon, kakatapos lang ng event, kasalukuyan na kaming nagpapahinga habang kausap pa ni Prof. Castillo sina Lola Fina.

Dito kami magpapalipas ng gabi, samantalang ang ibang volunteers ay uuwi na dahil hindi na sila sasama sa susunod na orphanage na bibisitahin namin. Bukas ng umaga naman ay maaga kaming aalis para sa day two ng charity collab. Alam kong kung iisipin ay sobrang nakakapagod ang limang araw na ganito ang set up, pero habang tinitignan ko ang mga batang kumakaway sa'kin ngayon habang papasok sa green house, masasabi kong sulit ang pagod kung para sa kanila.

Nang makaalis ang ibang volunteers kasama sina Kyln ay nagsimula na rin kaming mag linis, kinakalas na ng ibang med student ang mga tents, samantalang nag pupulot na kami ng mga basura na nagkalat, inaayos na rin namin ang mga mesa at upuan na ginamit kanina.