All for Naught (NOTHING SERIES #1)

Chapter 37

---

Natauhan ako ng lumapit sakin si Cha at hinila ako palapit sa kanya para makaupo si Vy. Dahil mukhang wala itong planong maupo sa tabi ni Beca kahit malaki ang space doon.

Right, magkaaway rin sila.

"Don't let her drink. She's been drinking since earlier." Rinig kong sabi ni Cairo pero hindi ko ito nilingon.

Tangina talaga.

Ang sakit sakit na. Sana pala hindi nalang ako umuwi. Sana sa Germany nalang talaga ako.

"I'm not drunk! Alis na nga, Cairo!"

Mahina akong napasinghap, hindi kinakaya ang sakit. Nawala lang sa nararamdaman ang atensyon ko ng maramdaman kong hinawakan ni Cha ang kamay ko.

"You look so affected, mas mahihirapan kayo magbati bati..." Mahina nitong bulong sa tenga ko.

I bit my lips and nodded, "I'll... hide the pain."

"Umalis na naman na. Mag salita ka na." Dahil sa sinabi nito ay nilingon ko na si Vy.

Si Beca ay nakatingin sa gilid niya, natahimik at masama ang tingin. Si Vy ay natahimik rin, nakasandal sa sofa at nakatingin sa kuko.

Huminga ako ng malalim, "I'm sorry for leaving... Alam kong mali pero..."

Napapikit ako ng mariin. Paano ko sasabihin na kailangan kong iwan si Cairo para maging maayos ang buhay nito, huh? Para hindi ito mapahirapan ni Mommy. Ang hirap dahil nobyo na siya ngayon ni Vy.

"Bakit ka hindi nagparamdam?" Seryosong tanong ni Vy.

I bit my lips, "I'm avoiding someone."

"Kami?" Kalmadong sabi ni Beca pero alam kong nagpipigil lang itong magalit.

Magkatapat na sila ngayon ni Violet at hindi sila nagtitinginan. Nanatili ang tingin sakin ni Beca while Violet kept on looking at her nails.

"No," I gathered air to calm myself. "My... mother threatened me to make someone's life suffer if I don't leave that person alone."

"Kami ba yon?" Ulit ni Vy sa tanong ni Beca, sinulyapan na ako.

"Hindi..." I blew air on my cheeks.

"Hindi naman pala pero bakit kami ang binitawan mo? Wala man lang goodbye message."

"Kasi wala akong gadget noon. Mommy took everything. Ni wala nga akong idea bakit bigla nalang niyang kinuha lahat ng gamit ko da-"

"May pera ka naman pambili. Obviously, your parents aren't with you in Germany. It's also impossible if you didn't use any gadget there." Galit na sabi ni Beca.

I held on to Cha's hand tightly, kinakabahan dahil pakiramdam ko, hindi kami magkakabati bati dahil may hindi ako sinasabi. Hindi naman iyon big deal pero hindi kumpleto dahil hindi ko minemention kung sino ang kailangan kong iwan.

"I was avoiding something to happen."

"Ano? Can you just give direct answers, naiinip na ako, Maeve." Iritang sabi ni Beca.

Napasinghap ako, hindi kayang magsabi. Cha looked at me bago umayos ng upo.

"Binantaan siya ng Mommy niya na papahirapan ang boy-"

"Cha!" Pigil ko, ayaw sabihin.

"You knew?!" Si Vy.

"Just lately." Kalmadong sabi ni Cha, hindi man lang naapektuhan ng galit ni Vy. "Ikaw rin naman, Vy, namputol bigla. Bakit kayo galit na galit kay Maeve?"

My eyes widened with her question.

Kumunot ang noo ni Vy, "Hindi kita pinutol. Kung oo, wala sana ako dito ngayon."