All for Naught (NOTHING SERIES #1)

Chapter 11

---

"Kailangan kong... sabihin?" Patanong kong sabi.

Napakunot noo ito sakin at napatitig, hindi umimik. I bit my lips and looked away. Tseh, may jowa ka, bakit pa ko magsasabi! And bakit ka ba nandito, huh?!

Gusto ko siyang sumbatan but who am I to do so? God, so childish, Maeve.

"You should've told me." Sabi nito sa mahinahong boses.

I bit my lips, "Aalis na rin naman kami."

Hindi pa rin ako nalingon dito! Hindi ko magawang lumingon! Kasi naman! Nasasaktan ako. Pag nasusulyapan ko siya, yung isip ko parang nirereplay iyong nakita ko kanina.

He stepped sideways, to where my vision is kaya napakurap kurap ako. Hindi ko na naiwasang mapatingin dito.

"It's our exam week." Sabi niya bigla, nakatitig ng mariin sakin.

Napakunot noo ako, "Tinanong ko?"

He pushed a tongue on his cheek. A brow even raised which made me look away again and pursed my lips. Ang sungit! Napaghahalataang may problema ka sakanya, Maeve!

Dapat hindi niya malaman! Tseh, bakit ko ipapaalam! Ano siya, gold?

"Until next week." Sabi niya pa.

Napakunot noo ako, not getting the point why he's telling me. Gusto ko mang mampilosopo dahil sa inis na nararamdaman sakanya ay hindi na lang ako umimik pa.

I'm gonna make this longer! Gusto ko na umalis dahil hindi ko na alam ang dapat kong isipin!

Why is he explaining things to me as if the past week isn't like the usual to us! Tapos parang wala siyang kasamang babae kanina kung makalapit sakin! Kainis talaga.

Kung siya talaga ay may jowa and he's being like this to me, I'm gonna punch him.

Napailing ako bago iniwan na siya doon. I can't take it. He didn't talk anymore and I don't want to talk, too. Baka magsabi pa ko ng mga bagay bagay na pagsisisihan ko kalaunan.

"Maeve!" Rinig kong tawag nito pero hindi na ako lumingon pa.

I walked faster so I could leave him behind. Nang makarating ulit sa pwesto namin kanina ay hindi na ako umupo. Instead, inayos ko nalang ang gamit ko. Inaya ko na rin ang dalawa para umalis na.

"Madaling madali, Maeve!" Sabi ni Vy dahil siguro sa bilis ng pagtago ko ng gamit.

Sakto pa talaga kung kailan malapit na rin samin si Cairo! Halos nasa likod ko ito! Hindi ko alam kung mamamansin siya o hindi. But I doubt! Kung hindi siya mamansin, that just means something is really going on with him and that girl.

He doesn't want to get caught.

I shook my head, not wanting these thoughts to cloud my mind. It's annoying. Masakit rin sa puso!

Sinamaan ko ng tingin si Vy kahit hindi naman nito alam ang nangyayari behind my actions.

I sighed, nagpapakalma.

Hindi ko sila pwedeng idamay dahil wala silang alam. And I can't also ask for advices dahil wala nga silang alam. Ayoko rin magsabi. Ngayon pa talaga kung kailan broken na ako.

They might tell me I'm too tanga to like someone who's like a heartbreaker. Yes! A heartbreaker. Obvious naman sa aura niya. Pero ang hindi ko lang naisip, na may someone na pala siya!

Sana hindi ko na siya clinose pa kung matagal ko ng alam. Kasi masakit pala! Akala ko talaga happy crush lang. Mukhang gusto ko na siya. No, not mukhang, I think I like him already.