All for Naught (NOTHING SERIES #1)

Chapter 31

---

Tears formed in my eyes as I stared at the ceiling. Hindi ko alam ang gagawin.

I can still fully remember my conversation with my mother last night.

Nang matahimik ako ay lumapit ito sakin. Iniwas ko ang pisngi sa pag aakalang sasampalin muli ako nito pero hindi iyon ang ginawa niya. She kissed my cheek that she has slapped bago marahang hinaplos iyon.

"I'm tired. Tell me your decision before this year ends."

Napahinga ako ng malalim. Last day na ngayon sa taong ito, I have until twelve midnight to decide

How cruel, mother. How cruel.

It's like choosing for my life once a new year starts.

It's either I'll continue with my life but without Cairo or I'll be the reason why Cairo and his family will suffer, and that also means, I'll be suffering with him.

I'm not heartless to be selfish, to choose a hard life just to be with him. Mahihirapan siya. Nahihirapan na nga siya sa pamilya niya, sa pag aaral, sa gastusin, tapos dadagdag pa ba ako? Papalalain ko pa ba?

Pero pag pinili kong makasama siya, may pera akong pangbuhay. May ipon ako, may investments ako. I can handle us but how about their work? Mahihirapan ang Tita niya sa paghahanap ng trabaho, maging siya. Matagal pa ang boards niya, gagraduate palang siya ngayong taon.

At hindi rin ako sigurado na talagang may pera ako. I doubt Mommy will let me even though it's my own money. It maybe is my own pero dala dala ko pangalan nila. It'll be easier for her to manipulate things.

Kung iyong isa naman ang pipiliin ko, ibig sabihin, babalik kami sa buhay na... wala pa ang isa't isa. Masakit at mahirap piliin ang desisyong ito dahil parang isinusuko ko siya agad. After everything we've been through, I'll end up giving him up?

So bullshit.

But that's the best choice.

Pero ayoko. Hindi ako handa. Sobrang masasaktan ako, siya.

Napasinghap ako ng hangin. Hindi ako makatulog ng maayos kagabi kaiisip ng mga maaaring mangyari.

I'm also starting to hate my life. 

Never kong naisip na mahihirapan ako oras na may mahal na ako. I've always gotten what I want, what I need, kaya hindi ko naimagine na may ipagdadamot sakin si Mommy.

At sobrang sakit pa.

Nagkulong ako sa kwarto buong araw. Dinalhan lang nila ako ng pagkain pero wala naman akong gana. Mukhang hindi rin ako pinapilit ni Mommy. She's giving me time to decide, huh?

Magpapasalamat ba ako, Mommy?

Nagtiim bagang ako, sobrang naiirita sa mga nangyayari.

Nang mag gabi na ay sobrang kinakabahan na ako. Ilang oras na lang ako magdedesisyon. Hindi ko pa rin alam ano ang pililiin. Gustong gusto kong makasama si Cairo pero kakayanin ba ng konsensya kong maging rason para maghirap sila? Para mas mahirapan sila?

Hindi...

Masasaktan ko si Cairo, alam ko, pero... this is for him and his family naman, diba?

Ayokong masira ang buhay niya just because he got involved with me, and that my parents don't want him for me.

May... May iba pa naman jan. Makakahanap pa siya. Makakamove on pa siya. Bata pa kami.

Masakit man isipin but he deserves someone who'll have a family that can accept him fully. Wala na siya non so it's gonna be good for him if the person he'll love, has a family that would fully accept him.