Return Of The Wife ( COMPLETED )

Chapter 33- Confrontation

33. Confrontation

Leonor's POV

"You look good on your dress. You're much beautiful with that." Nakangiting puri sa akin ni Royce.

"Whatever!" paingos ko na sagot dito. Pero tinawanan lang ako. Diko magawang kiligin dahil feeling ko napaka manang ko sa suot ko. A floral long sleeve dress, half inch above the knee. Tss. Ano akala niya sa akin aatend ng isang informal pparty.  Kaninang pagbaba ko ng hagdanan sumimangot siya at sapilitan niya akong pinaakyat  para palitan ang suot ko na short shorts at spaghetti strap pero may blazer naman ako, di naman mukhang bastusin kasi sanay naman ako,  pero  ang  magaling kong mister, nanggigil sa suot ko. Can't he understand  na uso  'to? Tsk! Like the old times, controlling freak when it comes to my clothes. "Where are we  going ba?"  maarte kong tanong. Tumawa ito ng mahina.

"Sa bahay.."

"Sa bahay mo? Ahmm.. paano si Savannah ? uhmm si Frey? Alam na ba nila? "  kinakabahan kong tanong.

"Hindi pa. Sabay nating sasabihin."

"Kinakabahan ako, babe. Paano pag di nila ako tanggap? Paano kung di nila ako pinatawad? At ikaw nga, di ko alam kung okay na  ba tayo." Mahina kong sabi. I can't help but to feel nervous. With the attitude that savannah have? Di na ako magtataka kung di niya ako matanggap. "Di pa nga ako nakakapgpaliwanag sa'yo e."

"I may not know everything, pero I trust my heart once again, panghahawakan kong mahal mo ako. at yun ang mahalaga... basta mangako ka lang sa akin babe.. mangako ka lang.."

"Na ano?"

"Na di mo ko iiwan kahit anong mangyari.. na mangako kang isasama mo ko sa lahat ng desisyon mo.. pagplanuhan natin ng sama- sama lahat at..."huminto muna 'to sa pagdadrive dahil naka stop light na. "at sana.. mangako ka na sa tabi lang kita sa lahat ng oras. Matuto kang pagkatiwalaan ako..." Parang maluluha ako sa mga sinabi niya. Heto yung matagal na feeling na namimiss ko na. Yung feeling na may natatakot na mawala ako. Yung natutuwa sa akin pag nandyan ako. Masaya ang feeling pag siya ang nagpaparamdam nun.. Tumahimik siya at gayon din ako.. maaring nakakatutok ang atensyon nito sa pagda drive. Nabigyan tuloy ako ng panahon para pagmasdan ang kabuuan niya..

The last time I checked... medyo long hair pa siya.. now, he have this angelic feature.. naka clean- cut kasi ang mokong.. pumayat ito pero konti lang.. mas lamang pa din ang kapogian niya. Pero saglit—ano yung nasa kamay niya.

"ROYCE! ITIGIL MO ANG SASAKYAN!"

"Bakit? Bat ka sumisigaw?" inis nitong sabi. Siguro dahil nagulat ito.

"I SAID STOP THE DAMN CAR!"

"Pero—-"

"STOP IT!"

"Shit!" inihinto nito ang sasakyan. "Ano ba ang nangyari sa'yo huh, babae?"  inis na tanong nito sa akin.

"Did you have fight last night?"

"Fight?"

"Yung pa-feeling gangster mo na style!  Nakipag bugbugan ka nanaman ba?" sigaw ko.

"Hell! No!"

"Then what is this?" Pinakita ko ang kamay niya na maraming sugat. As in, madami talaga..

"Wal— wala 'to." Mahina niyang sabi. Di makatingin sa mata ko. He fight! I knew it!

"Wala yan?? Wala? Wala???" tumango ito. "O sige! Umalis kana mag isa mo. Dito na lang ako. Hmf!" Bumaba ako agad sa kotse niya at padabog na  ibinagsak ang pintuan ng kanyang kotse.