Unexpected || Shawn Mendes

Hoofdstuk 12

Shawn's POV

Als ik een glas water voor ze heb gehaald en voor mezelf een blikje cola vraagt Allison ineens "Waarom hebben wij die backstage passen eigenlijk gekregen?" Ik zie Jane afwachtend mijn kant opkijken, haar ogen lijken wel te glinsteren en er verschijnt een kleine glimlach op haar gezicht. Zo schattig.

Ik weet niet wat ik moet antwoorden, ik bedoel, ik kan toch moeilijk zeggen "Ik vind je vriendin heel bijzonder, ze is anders dan de rest en daarom wil ik haar beter leren kennen." Alhoewel dit wel gewoon de waarheid is.

 

"Jullie.. eh.. George heeft jullie uitgekozen" zeg ik stotterend. Als ik mijn ogen op Jane richt zie ik dat de glimlach en de twinkeling in haar ogen langzaam verdwijnen. Ze buigt haar hoofd een stukje voorover en neemt een slok van haar water. De vrolijke en enthousiaste blik die ze de hele avond op haar gezicht had is in een keer verdwenen.

Shit, hele slimme zet Shawn. Nu denkt ze zeker dat ze 'just another fan' is, wat ze dus totaal niet is! Ik zou een moord doen om nu haar gedachtes te kunnen lezen. Wat moet ze nu wel niet van me denken?

Het blijft een paar seconden stil in de kleedkamer, een paar seconden die een eeuwigheid lijken te duren. Dan verbreekt Allison de stilte en zegt opgewekt "nou, wat hebben we dan een geluk gehad zeg!". Zij lijkt helemaal geen last te hebben van mijn opmerking, de opmerking waar ik zo ontzettend veel spijt van heb.

Dit was Hoofdstuk 12 alweer!

Ik weet dat het ene hoofdstuk langer is dan de andere, maar ik upload vaak meerdere keren op een dag dus ik hoop dat jullie het niet heel erg vinden :)

Liefs, M.