Unexpected || Shawn Mendes

Hoofdstuk 32

Shawn's POV

Ik heb pas een paar uur geleden afscheid van haar genomen, maar ik mis haar nu al. Tuurlijk, ik heb er wel eens vrienden over horen praten dat ze hun vriendin 'zoooo erg' miste, maar ik kon me er eigenlijk niet echt iets bij voorstellen. Tot nu.

Het is inmiddels negen uur 's avonds en ik besluit een douche te nemen. Als ik net vijf minuutjes onder de douche sta, hoor ik ineens mijn ringtone door de badkamer heen galmen. Ik stap uit de douche om te kijken wie me op dit vreemde tijdstip belt en zie tot mijn verbazing 'Jane' in mijn scherm staan. Ik twijfel geen moment en zet de kraan uit om vervolgens de telefoon op te nemen.

"Hey", "hey". "Wat is er?" vraag ik als het een tijdje stil blijft aan de andere kant van de lijn. "Kun je me komen ophalen?" zegt ze zacht, alsof iemand haar niet mag horen.

Oh nee, wat is er aan de hand.

"Maak je geen zorgen, het is niets ergs. Ik wil hier gewoon niet graag nog langer blijven" gaat ze verder alsof ze mijn gedachten kan lezen. "Ja... ja tuurlijk" zeg ik, een beetje in de war. "Ik kom net onder de douche vandaan. Ik kleed me even aan en kom dan meteen jou kant op" antwoord ik waarna ze me lief bedankt.

Ik heb wel door dat er iets niet helemaal goed is, maar het heeft veel meer zin om haar nu te gaan ophalen dan dat ik haar ga ondervragen aan de telefoon.

Ik bel George op en samen rijden we naar Allison's huis.

Als ik Allison's tuin inloop, zie ik dat het overvol is met mensen.

Hoe ga ik Jane hier ooit vinden?

Dan, tot mijn opluchting, zie ik de moeder van Allison staan. Ik herken haar nog van vanmiddag toen ze geschrokken de deur voor ons opende. Ik loop naar haar toe en ik stel mezelf voor. "Oh! Ja! Nu herken ik je weer! Vriendje van Jane toch?" zegt ze overenthousiast, "wat ontzettend leuk dat je er bent!"

Zo, die heeft overduidelijk een slokje te veel op. 

 Ze zet haar glas wijn neer en trekt me in een stevige knuffel, "zo, wat boft die meid met een vriendje zoals jij!" zegt ze terwijl ze me heen en weer schudt. Over haar schouder kijk ik recht in het gezicht van een jongen. Hij kijkt me op een bepaalde manier aan, alsof hij me niet mag. Ik besluit niet met hem in gesprek te gaan, lijkt me geen goed idee.

"Ik.. eh.. ik ben op zoek naar Jane, heeft u enig idee waar ze is?" vraag ik nadat ze me weer heeft losgelaten. "Jane.. ehm... Jane en Allison zijn boven geloof ik.." zegt ze terwijl ze tegen een tafel aan leunt om te voorkomen dat ze omvalt. Ik bedank haar en loop de trap op naar boven.

"Jane?" vraag ik als ik op de bovenverdieping ben. Het is donker, het enige wat de overloop verlicht is het straaltje licht uit de badkamer. Niet kort na het roepen van haar naam komt ze de trap naar de zolder afgelopen. Ze kijkt me aan en schenkt me een kleine glimlach waarna ze me een knuffel geeft. Ik druk haar stevig tegen me aan en geef haar een kus bovenop haar hoofd.

Hiii, heeeeel erg bedankt voor al jullie lieve reacties! <3

Liefs, M.