Unexpected || Shawn Mendes

Hoofdstuk 18

Shawn's POV

Als George me bij de pier afzet vraagt hij "weet je zeker dat ik niet met je mee moet gaan, de kans is heel erg groot dat je herkent gaat worden en dat je binnen no-time geplet wordt door een gillende groep meiden." Ik moet lachen om zijn opmerking maar besef wel dat hij gelijk heeft. Toch wijs ik zijn voorstel af en loop in mijn eentje de pier op zoekend naar Jane.

Na een tijdje op een bankje te hebben gezeten komt er opeens een groepje meiden op me af. Ze willen met me op de foto en een paar meisjes beginnen hysterisch te gillen.

Waarom doen ze dat toch altijd?

Plotseling zie ik Jane lachend op me af komen lopen, maar als snel ben ik haar uit het oog verloren omdat een van de meisjes nog net niet haar camera in mijn gezicht duwt. In een flits zie ik dat Jane op een afstandje lachend staat toe te kijken hoe ik haastig handtekeningen uitdeel aan de meisjes.

Als de groep weer is vertrokken haast ik me richting Jane. "Zag er gezellig uit" zegt ze spottend. "Ja, even daarover.." zeg ik aarzelend "vind je het erg als we ergens anders heen gaan? Er zijn hier zoveel mensen.." Ze schiet in de lach en schudt haar hoofd, "ik weet wel iets leuks" zegt ze terwijl ze me glimlachend aankijkt. De manier waarop ze dat zegt geeft me kriebels, iets wat ik nog nooit zo gevoeld heb.

Ze is weer met haar fiets gekomen en ik moet lachen om hoe ze haar fiets agressief uit het fietsenrek trekt. "Nou" zegt ze zuchtend na veel moeite te hebben gedaan om haar fiets los te krijgen, "fiets jij of fiets ik?"

Ik twijfel geen moment en zeg "ik fiets, maar dan moet jij de weg wijzen". "Deal" zegt ze terwijl ik de fiets van haar over neem. Als ze achterop springt gilt ze eventjes en klemt vervolgens stevig haar armen om mijn middel heen zodat ze niet valt.

Yep, daar zijn de kriebels weer. Man, straks word ik nog verliefd.

 

Na een tijdje fietsen raken we steeds meer buiten het centrum. We fietsen langs de waterkant en we hebben een prachtig uitzicht op de Golden Gate Bridge. "Sla hier linksaf, daar zit een Starbucks" zegt Jane na een tijdje. Ik doe wat ze zegt en samen halen we wat te drinken.

Jane neemt een of andere vruchten thee. Dit is dus wat ik bedoel, ze is anders. De meeste meisjes zouden een vanille frappuccino met een chocolate chip cookie nemen, maar Jane niet.

Zelf neem ik een caramel macchiato, en vervolgens fietsen we weer verder. Af en toe hoor ik "ho, dit gaat mis" of "daar gaat je koffie, Shawn" achter me, als ze bijna onze drankjes uit haar handen laat vallen. Ze maakt me aan het lachen en het is alsof ik haar al jaren ken.

"Stop hier maar" hoor ik haar plotseling zeggen als we midden op de weg fietsen. "Maar we fietsen midden op de weg" zeg ik, niet begrijpend wat ze bedoelt. Ze moet lachen en zegt "stop nou maar."

Ik doe wat ze zegt en ik voel dat ze van de fiets af springt. "Zet hem maar tegen die boom aan" zegt ze terwijl ze naar een hele grote boom langs de weg wijst. Ik kijk haar niet begrijpend aan, waardoor ze in de lach schiet. Toch doe ik wat ze zegt en vervolgens loopt ze van de weg af de berm in. Ik loop achter haar aan en zie hoe ze wat struiken aan de kant duwt. Uiteindelijk komen we uit bij een verlaten strandje vlak naast de Golden Gate Bridge.

Ik blijf even staan om van het prachtige uitzicht te genieten, maar dat duurt niet lang. "Shawn, kom je nog? Ik heb je koffie hé!" schreeuwt Jane als ze al een heel stuk voor me uit het strandje op gelopen is. Ik schrik op uit mijn gedachten en er verschijnt een lach op mijn gezicht.

Wat is ze leuk.

Cuteeeee, Shawn begint Jane leuk te vinden!

Als je het verhaal leuk vindt, zou je er dan alsjeblieft op willen stemmen en/of een reactie achter willen laten? :)

Heeeeeel erg bedankt voor het lezen!

Liefs, M.