Unexpected || Shawn Mendes

Hoofdstuk 20

Shawn's POV

Als ik naast haar in het zand ga zitten en we samen naar de zonsondergang kijken valt het me op dat ze kippenvel heeft, "heb je het koud?" vraag ik. Ze knikt, ik twijfel geen moment en doe mijn vest uit om die vervolgens over haar schouders heen te leggen.

Haar prachtige bruine haren waaien steeds voor haar gezicht, maar zo te zien laat ze het gewoon voor wat het is. Ze vertelt me dat ik de eerste ben die ze mee heeft genomen naar dit strandje, buiten Allison dan. Het doet me wat, en voordat ik kan nadenken over wat ik moet antwoorden, ontsnappen de woorden "wat een eer" uit mijn mond.

Shit, dat was niet helemaal de bedoeling. Dat moet vast vreselijk geklonken hebben, waarom moet ik nou zo nodig dit moment verpesten?

 

Ze kijkt me aan en er verschijnt een prachtige glimlach op haar gezicht. Voor een lange tijd kijken we elkaar aan, ja, gewoon kijken. Verder niks. Voorzichtig veegt ze de plukjes haar voor haar ogen achter haar oor en nu zijn haar groene ogen nog beter zichtbaar.

Prachtig.

"Mooi hé" zegt ze terwijl ze dichter tegen me aan kruipt en naar de ondergaande zon kijkt, waarna ik mijn arm om haar heen sla.

Yep, daar zijn de kriebels weer.

———-

Jane's POV

Ik kruip voorzichtig dichter tegen hem aan en tot mijn opluchting slaat hij zijn arm om me heen. Het voelt veilig en vertrouwd. Ik zucht, "mooi hé". Ik kan hier zo van genieten.

"Geef je hand eens" zeg ik uit het niets, waarna hij zijn hand naar me uit reikt. Ik leg eerst voorzichtig mijn hand op de zijne, waarna hij zijn vingers langzaam in de mijne vouwt.

Een tijdje staar ik naar hoe mijn hand stevig in zijn warme hand gevouwen zit.

Het aller raarste van deze dag is dat ik Shawn niet meer zie als mijn idool. Maar.. zou hij mij nog steeds zien als een fan?

Voor het eerst twee korte POV's achter elkaar :)

Hoe vinden jullie het?

Liefs, M.