"မောင့်အသည်းလေးရေ...."
Jiminတို့အိမ်ထောင်ကျသွားလို့
အိပ်ယာအစောကြီးထ မနက်စာချက်ပြုတ်
ပြင်ဆင်ပေး အဲ့လိုတွေလုပ်ပေးမယ်များ
ထင်နေပါသလား.....။
အခုလည်း ကိုယ်ကအလုပ်သွားဖို့
အားလုံးပြင်ဆင်ပြီးချိန်ထိကို
အိပ်ယာထဲမထသေး.....။
ညဆိုလည်း အိပ်လိုက်တာမှကွေးကွေး
လေးနဲ့တုပ်တုပ်မှကိုမလှုပ်ဘူး....။
အခုလည်းသူ့ကိုခေါ်ကာရှိသေး
မဖော်ထားတဲ့ခေါင်းကို
ထပ်ခြုံကာ စောင်ပုံထဲအတင်းတိုးနေပြန်သည်.....။
မနက်အစောကြီးထစရာလား...။
သူဋ္ဌေးယူထားမှတော့ အလုပ်လည်း
လုပ်စရာမလိုတော့ဘူးလေ....။
လုပ်ခိုင်းရင်လည်း မလုပ်ဘူး.....။
ဒါJeon Jiminရဲ့သစ္စာတရားဘဲ...။
Park Jiminဆိုရင်တောင် လုပ်နေရဉီးမှာ...။
အိပ်ယာပေါ်က စောင်ပုံနားကိုတိုးသွား
ပြီး စောင်ကိုဆွဲဖယ်မယ်လုပ်တော့လည်း
အတင်းပြန်ဆွဲထားသည်....။
"မောင်က အလုပ်သွားဖို့အားဆေး
လိုတယ်လေ....။
အိပ်ချင်နေရင်လည်း မောင့်ကိုနမ်းပြီးမှ
ပြန်အိပ်နော် လိမ္မာတယ်Jeon Jiminက..."
အနမ်းလေးတစ်ပွင့်ရဖို့အရေး
ချော့တစ်ခါ ခြောက်တစ်လှည့်လုပ်ရသေးသည်.....။ထိုအခါမှ စောင်ပုံလေးထဲက
အိပ်ချင်မူးတူးရုပ်ကလေးနှင့်
ပါးတစ်ဖက်ကို လာနမ်းကာ
ပြန်အိပ်သွားသည်....။
ကိုယ့်မှာသာ အသည်းယားနေရတဲ့
ပါးဖောင်းဖောင်းလေးက မျက်စိရှေ့မှာမို့
မနေနိုင်တဲ့အဆုံးဖိကိုက်ပစ်ပြီး
အခန်းထဲကနေ လစ်ရတော့သည်....။
"Jeon Jungkook!!!. .."
အော်သံနှင့်အတူ ခေါင်းအုံးတစ်လုံးက
လွင့်ပျံလာတာကြောင့် တံခါးကို
အမြန်ပိတ်လိုက်ရသည်....။
တကယ့် လူဆိုးသေးသေးလေး....။
အောက်ထပ်ကိုရောက်လာတော့
မာမီက မနက်စာဝိုင်းတွင်
ထိုင်စောင့်နေသည်.....။
"သမက်ကလေးရော
မနိုးသေးဘူးလား......။"
"မနိုးသေးဘူး မာမီ....
မာမီမဆူနဲ့နော် သူစိတ်ခုသွားလို့ကတော့
ကျွန်ေတာ်ရောသူရော အိမ်ပေါ်ကဆင်းမှာ..."
"အမလေး လင်ယူပြီးသွားတော့
ဒီမိဘရင်ခွင်ကို စုန်ကန်ပြီပေါ့လေ....။"
