Wyszliśmy z naszego domku.
— Czas w końcu wyruszyć — powiedziałem.
— Tylko trzeba wyciągnąć mapę — rzekłem i otworzyłem torbę Alberta, po czym wyciągnąłem mapę.
Wziąłem jej górę w zęby.
— W tóym kernku mamy ić? — zapytałem Oliwie.
— Trzymasz ją do góry nogami — odrzekła Oliwia.
Położyłem mapę na ziemi i złapałem z drugiej strony.
— at epiej? — zapytałem.
— Tak — powiedziała Oliwia i pokazała łapą na mapę — jesteśmy tutaj.
— Czyli w stronę stolicy to w tamtą stronę — rzekła i pokazała na południe.
Położyłem mapę na ziemi i ją złożyłem, a następnie dałem do torby.
Poszliśmy w tamtym kierunku.
Po drodze zauważyliśmy, że niektórzy patrzą na nas. W pewnej części były to psice.
— Wyruszamy już w podróż — powiedziałem do nich.
— Do zobaczenia — odrzekła jedna z nich — wróćcie szybko.
„Raczej potrwa to trochę dłużej niż szybciej" — rzekłem w myślach.
Poszliśmy dalej i wyszliśmy z wioski.
— Chyba za szybko nie wrócimy — powiedział Albert — dojście do stolicy i zaaklimatyzowanie trochę zajmie.
— Będziemy mieli lokum w stolicy — odrzekła Oliwia — więc ten problem rozwiązany.
— Trudniej z drogą — rzekłem — mapa strony nie pokazała dokładnie odległości. Więc może to być nawet kilka dni.
— Na szczęście prawdopodobnie podczas drogi znajdziemy jakieś jagody lub owoce — dodałem — więc głód nasz nie dobije. Szczególnie że mamy jeszcze przynajmniej minimalne zapasy.
— Może będzie jakieś urozmaicenie niż tylko jabłka — powiedział Albert.
— Będziemy jeść tylko to, co będziemy mogli zidentyfikować jako nietrujące. Nie mamy tutaj weterynarzy — rzekłem — Poza tym jabłka są dobre.
— Lecz dlaczego je ciągle jedliśmy? — zapytał Albert.
— Kupowaliśmy je i mieliśmy ich stałą ilość — odpowiedziałem.
— Były najtańsze — odpowiedziała Oliwia.
Zaśmiałem się w duchu, to słysząc.
— Jedliśmy je tylko dlaczego, że były najtańsze? — zapytał trochę z wyrzutem Albert.
— Początkowe chciałam ograniczyć wydatki, by szybko zwrócić pieniądze Robertowi, a potem przyszliście wy — powiedziała Oliwia — I nadal to kontynuowałam, skoro wam nie przeszkadzało.
— Dobrze nam to zrobili — rzekła Alicja — w naszym świecie nie jedliśmy tak dużo jabłek.
— Nie da się zaprzeczyć — odrzekłem — jak dojdziemy do stolicy, to kupmy sobie coś droższego jako nagrodę po podróży.
— Mięso — powiedział Albert.
— Nie przesadzaj — rzekłem — nie jemy mięsa. Zakładając, że może się ono brać od podobnych nam zwierząt.
— Racja, przepraszam — odrzekł Albert — dałem się ponieść pragnieniom instynktu.
— Nic nie szkodzi — powiedziała Oliwia — akurat pod tym względem jesteś zwolniony z przeprosić, dopóki nie zrobisz czegoś złego.
![](https://img.wattpad.com/cover/312820309-288-k892328.jpg)
CZYTASZ
Ta historia w której odrodziłem się jako Lis
AdventureCo byś zrobił, gdybyś umarł? Gdyby twoje serce przestało tłoczyć krew, która napędza twoje ciało? Stałbyś się duchem i latał po świecie lub zamieszkał w dawnym domu? Poszedł do Nieba czy też może Piekła w zależności od uczynków za życia? A może byś...