MÜDÂNÂ

4. SICAK NEFESLER

Selam!
Öncelikle burada olup kitabımı yarıda bırakmayıp,bana destek olduğunuz için teşekkür ederim <3
Daha 3 bölüm yayınlamışken bu kadar insanın okuyup benimle sohbet etmesi çok tatlı!
Umarım bu yolda her zaman beraber oluruz..
Sizleri seviyorum! Keyifli okumalar! <3

●●●

Olur da cehenneme girersem şayet, ateşim sen olur musun? Susayıp cehennem ateşinden bir yudum alsam,  kadehim sen olur musun?

Yakındık. Hem de fazlasıyla yakındık. Tek sorun şu an yakın olmamız değildi. Dudaklarıma kayan gözleri, çok yoğun bakıyordu. Gece siyahı gözleri çok farklı bakıyordu ve ben içlerinde kaybolmuşum, hipnotize olmuşum gibi yerimden kıpırdayamıyordum.

Çalan korna sesiyle ikimiz de kendimize geldik. Alen Bey, kafasını çevirip baktığında bende aynı şekilde o tarafa bakmıştım. Gelen siyah bir arabaydı ve içinden Deniz Bey çıkmıştı. Olduğumuz duruma bakılırsa tek kurtarıcımız oydu.

Alen Bey son kez gözlerime bakıp, ellerini çekip geri gittiğinde, bıraktığı boşluğa baktığımda yarım kalmışım gibi hissetmiştim.

"Ben Denizle konuşacağım. Siz arabaya binip beni bekleyin." Daha birkaç dakika önce dudaklarıma fısıldarken 'sizli,bizli' konuşmuyordu şu an ne değişmişti?

"Tamam Alen Bey." O yanımdan uzaklaşıp Deniz Bey'in yanına gittiğinde Mercan Hanım, Deniz Bey'i yeni gördüğünden hemen yanına koşmuştu.

Arabaya binmeden seslerini duyduğumda Alen Bey'in "Çok acil bir işim çıktı. Elfida Hanım'ın da benimle gelmesi gerekiyor. Sizinle ilgilenmesi için Deniz Bey'i çağırdım. Olanlar yüzünden kusura bakmayın, iyi günler." Dediğini duymuştum.

Arabanın ön kapısını açıp yerime oturduğumda Deniz Bey'in sanki daha şimdiden yaşayacağı şeyler gözünün önünden geçmiş gibi Mercan Hanım'a, hayalet görmüş edasıyla bakıyordu. Aynı zamanda Alen Bey'e sövermiş gibi bakmayı da ihmal etmemişti.

Mercan Hanım, Deniz Bey'i süzdüğünde memnun kalmış gibi başını sallamıştı. Zavallıcık bunlar için daha çok gençti...

Alen Bey arabanın yanına gelip şoför koltuğuna geçtiğinde gitmek için arabayı çalıştırmıştı. Ben normal bir yolculuk geçireceğimi düşünürken Alen Bey'in bana soracağı hesabı aklıma gelmişti. Hemen bir açıklama yapmalıydım.

Hafifçe öksürerek lafıma başladım. "Alen Bey, ben yaşanan şeyler yüzünden üzgünüm. Daha ilk gününüzde böyle bir şey yaşamamalıydınız. Ama gerçekten böyle bir şeyin yaşanacağı hiç aklımın ucuna bile gelmezdi. Yani Mercan Hanım biraz dik başlı ve dediğim dedik bir müşterimiz olduğundan böyle davranması normal. Her neyse kusura bakmayın bir daha yaşanmayacağına emin olabilirsiniz."

"Elfida Hanım, burada özür dilemesi gereken kişi siz değilsiniz. Bu hareketleri sergileyenler ve beni böyle bir müşteriyle tanıştıranlar. Siz sadece size söyleneni yapıp benimle geldiniz." Söylediği şeylerle içime su serpmişti. Girdiğimiz yola baktığımda evime birkaç dakika uzaklıkta olduğundan arabadan inip kendim yürüyebilirdim.