|05|

1.1K 236 101
                                        

උදේ එලිය තිර රෙදි අතරින් කාමරේට වැටෙනකොට ටේහ්‍යොන්ග් තමන්ගේ මේසේ උඩ වාර්තා හදන ගමන් හිටියා...

"මහත්තයා...."

දොරට තට්ටු කරන සද්දෙට ඇතුලට එන්න කිවාම විලියම් ටේහ්‍යොන්ගේ මේසේ උඩින් කෝපි කෝප්පයක් ගෙනත් තිබ්බා....

"ජෝන් නැගිටලාද...."

ටේහ්‍යොන්ග් එලියට යන්න ගිය විලියම්ගෙන් ඇහුවාම විලියම් පුදුමෙන් නතර වෙලා හැරුනා...

"ඔව් මහත්තයා... මම දැක්කා පුන්චි මහත්තයගේ කාමරේ එලිය...."

"එයාට කිරි මොනවා හරි එක්ක කෑම ගෙනිහින් දෙන්න...."

ටේහ්‍යොන්ග් කීවම විලියම් ඔලුව නවන ගමන් එලියට ගියා....

.

.

"මන් ඇතුලට එන්නද පුන්චි මහත්තයා...."

විලියම්ගේ කටහඩ ඇහෙනකොට මේසේ ගාව ඉදන් හිටපු ජන්කුක් ඉක්මනට ගිහින් දොර ඇරියා... දොර ඉස්සරහා බන්දේසියක පාන් දීසියක් එක්ක කිරි වීදුරුවක් තියන් ඉන්න විලියම් දිහා ජන්කුක් බැලුවේ පුදුමයෙන්...

"ලොකු මහත්තයා ගෙනත් දෙන්න කිව්වා..."

විලියම් එහෙම කියන ගමන් ජන්කුක්ගේ මේසේ උඩින් බන්දේසිය තිබ්බහම ජන්කුක් හිනා උනා...

"අනේ මෙහෙම කරන්න ඕන නෑ අන්කල්...."

"ලොකු මහත්තයා තමයි කීවේ, ආයෙත් උදේට මම අරන් එන්නම් පුන්චි මහත්තයාට..."

"අන්කල් අනේ මට එහෙම කතා කරන්න එපා, ජන්කුක් කියන්න මට..."

අපහසුවෙන් වගේ ජන්කුක් කියනකොට විලියම් හිනා උනා...

"එහෙනම් මම යන්නම්... මහත්තයා තව පැයකින් වගේ පිටත් වෙයි..."

එහෙම කියන ගමන් විලියම් ගියාම ජන්කුක් දොර වහලා ආයෙත් ඉදගත්තා... ජන්කුක් තමන්ගේ ඇස් දෙකේ ලාවට පිරුනු කදුලු පිහින ගමන් සැන්විච් එකෙන් කෑල්ලක් කඩලා අරන් කෑවේ සතුටින්.... උණුසුම් කිරි උගුරකුත් බිව්ව ජන්කුක් මේ හැමදේටම ටේහ්‍යොන්ග්ට පින් දුන්නා... සමහර දවස් වලට එක වේලක් කාලා ජීවත් උන ජන්කුක්ට දැන් උදේට කෑමත් හම්බෙනවා... තමන්ගේ දුක්බර ජීවිතේ මේ විදියට වෙනස් වෙන එක ගැන බයක් තිබුනත් වෙන කරන්න දෙයක් ජන්කුක්ට තිබුනේ නෑ....

• 𝑺𝑶𝑴𝑬𝑫𝑨𝒀... • | 𝐓𝐊 | ᶜᵒᵐᵖˡᵉᵗᵉWhere stories live. Discover now