"මට සතුටුයි ඩොක්ටර් ජෝන් දැන් හොදින් ඉන්න එක ගැන..."
ජිමින් එහෙම කීවේ කඩිමුඩියේ එහෙට මෙහෙට දුවමින් කලමනා සූදානම් කරන ජන්කුක්ට.. ඒකට යන්තම් හිනාවක් පා කරලා යවපු ජන්කුක් තමන්ගේ වැඩ එක්ක කාර්යබහුල උනා... එදායින් පස්සේ සතියක පමන කාලයක් ගෙවිලා ගිහින් තිබුනා...
ජන්කුක් ටේහ්යොන්ගෙන් සමුගත්තේ ගොඩාක් අමාරුවෙන් උනත් ඒ සමුගැනීමේ , සමුගැනීමක්වත් වෙන්වීමක්වත් ගෑවිලා තිබුනේ නෑ... ටේහ්යොන්ග් මගින් මගට නිතරම කියපු දේ,
"මාව විශ්වාස කරන්න ජෝන්..."
කියලා විතරයි... ජන්කුක්ට එතනින් එහාට ටේහ්යොන්ගෙන් ප්රශ්න කරන්න නොහැකි උනා වගේම ඒකට හැකියාවක් තිබුනෙත් නෑ... ජන්කුක් කර්යබහුල වෙන එක තෝරගත්තා.. හැමදේම මොහොතකට අමතක කරන්න කාර්යබහුල වීම තෝරගත්තා.. ජන්කුක්ට බෑ පැත්තකට වැටිලා ඉන්න... ජන්කුක් ජීවිතේ ඉස්සරහට යන්න ඕන.. යම් මොහොතක් එනවානම් ඒ මොහොතට මූන දෙන්න තරම් ජන්කුක් ශක්තිමත් විය යුතුව තිබ්බා....
"මොනවද අලුත් තොරතුරු..."
ජන්කුක් වෙනදා වගේම ජිමින්ගෙන් ඇහුවා... ජිමින්ට හැමදාමත් රට පුරා අලුත් තොරතුරු ලැබුනා... ජිමින් නිතරම කතාවට වැටෙන ලුතිනන් කෙනෙක්ගෙන් ජිමින්ට හැමදාමත් තොරතුරු ලැබුනා....
"යුද්ධය.. හැමතැනම.. මම දන් නෑ අපිට මෙතන කවදා වෙනකන් රැදෙන්න පුලුවන් වේවිද කියලා... "
ජන්කුක් තමන්ගේ අත් පිරිසිදු කරගන්න ගමන් වියලි ඇතිරිලි කිහිපයක් මේසයක් මතින් තිබ්බා...
"අපිට ආපහු යන්න පුලුවන් උනොත් ඩොක්ටර් ජෝන් මොනවද කරන්න හිතන් ඉන්නේ..."
ජිමින්ගේ ප්රශ්නේ ජන්කුක්ව කල්පනාවකට ඇදලා දැම්මා.. ඇත්තටම ජන්කුක් නැවතත් ගියොත් ජන්කුක් යන්නේ කොතනටද , මේ වෙනකන් ජන්කුක් ඒ ගැන හිතුවේ නෑ... නැවතත් ජන්කුක්ට ටේහ්යොන්ගේ ගෙදරට යන්න පුලුවන් වේවිද කොහෙත්ම නෑ.. ඒ ගෙදර ජන්කුක් වෙනුවට වෙනත් කෙනෙක් ඉදීවි.... තවදුරටත් සහයකයෙක් නොවේවි...
"ඉක්මනින් සූදානම් වෙන්න ... බ්ලාස්ට් එකක්...."
කූඩාරමට පිටතින් කලබල හඩවල් සහ නලා හඩ ඇහෙනකොට ජිමින් හා ජන්කුක් විශාල ශබ්දයක් සමග බිමට ඇදගෙන වැටුනා......
YOU ARE READING
• 𝑺𝑶𝑴𝑬𝑫𝑨𝒀... • | 𝐓𝐊 | ᶜᵒᵐᵖˡᵉᵗᵉ
أدب الهواةමේ සියල්ල නැතිව ගිය දවසක... මේ සියල්ල ලැබුනු දවසක... කවදාමහරි දවසක..... | 🇸 🇴 🇲 🇪 🇩 🇦 🇾 | ___________________________________________𝕯𝖆𝖗𝖐_𝕾𝖚𝖓𝖘𝖍𝖎𝖓𝖊𝖗 🤍🥀 °𝖢𝗈𝗇𝗍𝖺𝗂𝗇𝗌 𝗆𝖺𝗍𝗎𝗋𝖾 𝗉𝖺𝗋𝗍𝗌.. St...
