Professor Hubby (COMPLETED)

Epilogue 2/3

Khaizer

"Khaizer, anong oras ka ba uuwi?"

Tanong sakin ni Daddy mula sa tawag. Nasa puntod ako ngayon ni Veron at binibisita sya. Kagagraduate ko lang this year and it's been one year nung nag suicide sya. She killed her self not because of me but because of her sister. Sakal na sakal na sya dahil lahat ng ginagawa nya ay para sa ate nya. Wala na syang kalayaan para piliin ang sarili nya.

"I'm coming dad". Sagot ko. Tumayo na ako. Agad akong pumasok sa kotse at pinaandar iyun ng matulin. Nang makarating sa bahay ay may hindi pamilyar na kotse ang nasa tapat nito.

"Mabuti naman at dumating ka na". Agad na bati ni Daddy. I glanced at him and our visitors. Agad kong nakilala sina Mr. And Mrs. Monterial. Agad na hinanap ng mata ko ang batang babaeng nakilala ko noon.

Naupo ako sa bakanteng upuan at tsaka ko lang narealize ang babaeng nasa harapan ko. Tinititigan nya ko at ganun din ang ginawa ko. Huli na nang marealize ko na sya ang babaeng iyun. But she looked different. She looked more mature now.

Nanatili lang kaming tahimik. I observe her moves. Ang hinhin nyang kumilos. She didn't even glance at me for the fuck sake! Tila naiinis ako dahil parang wala akong apekto sa kanya, na parang wala ako sa harap nya.

"Can I go in the garden please?" Tanong nito kalaunan. "I just need to take a call".

" sure". Sagot naman ni mommy. "Pero gabi na. isama mo si Khaizer sayo."

Tumayo na sya at sinundan ko naman sya papuntang garden. Nang mapansing wala naman syang tinangap na tawag at naupo lang sa bench ay naupo na lang ako sa tabi nya.

"Long time no see". Bati ko. She's holding her phone while her hair are blocking her eyes. Inayos ko ang parte ng buhok nyang iyun at tsaka nya lang ako tiningnan at may halo pang inis.

"Bat ngayon ka lang?" May halong inis sa boses nito na ikinakunot ng noo ko.

"I just visit someone". Sagot ko.

"Alam mo bang isang oras akong naghintay dun? Hindi pa ko nakasama sa mga friends ko. They're having fun and I'm here meeting you again". May halong inis sa boses na sumbat nya.

"I'm sorry. I'll come early later." Sagot ko.

"By the way, what about our plan?" Tanong nya. Kumunot ang noo ko.

"What plan?" Tanong ko.

"Breaking the engagement. Pumayag sila sa two years extension. I'm sure papayag din sila kung hindi na itutuloy ang kasal. Graduate ka na pero ako hindi pa. We should break the engagement. What do you think? " Tuloy tuloy nitong sagot.

I looked at her. Tanda nya pa ang planong iyun. I remains silent. Aaminin kong nang makita ko sya noon ay may kakaiba na akong naramdaman and that feeling, mas lalo yatang lumala ngayon.

"What if I don't really want to?" Tanong ko. She's looked at me. "What if I want us to get married".

"Tanda mo yung tanong ko dati? Kung adik ka?" Tanong nya. "Ngayon napatunayan ko nang adik ka nga".

"We can't call this child abuse anymore. Eighteen years old ka na. Hindi ka na minor. Pede na naman." Sagot ko.

"E diba may girlfriend ka?" Tanong nya.

"We already broke up". Sagot ko.

"Ang pangit mo. Hindi ka tumatagal sa relasyon. Akala ko binalikan mo yung girl dahil extend na naman ang kasal. You should fight for her!" Sagot nya.

"She died". Sagot ko na ikinatigil nya.

"I'm sorry". Sagot nya. "Pero diba mas dapat na respetuhin mo sya. Dapat wag mo kong pakasalan. You should stay loyal at her even if she's dead".

"Matagal na kaming hiwalay. Kahit bago pa sya mamatay". Sagot ko. "And don't use that as a reason for me to back out. Itutuloy ang kasal kahit na anong mangyari".

"Ayoko na!" Sigaw nya sa hangin. "Okay. I'll do anything. I'll give anything just help me to stop the wedding".

"Our family are have neutral power. We're both rich so I can also buy what you can buy and I don't need materialistic things". Sagot ko.

"Bakit ba ayaw mong umatras sa kasal?" Tanong nito.

"My dream is to be a teacher. Mangyayari lang yun pag pinakasalan kita". Sagot ko.

She looked at me and hit me. "Kaya naman pala e. Gagamitin mo pala ako para matupad ko ang pangarap mo!"

She keep hitting me. "Lugi! Walang benefits sakin!"

"May benefits naman eh. You have the chance to get married with me. I'm every woman's dream husband". Sagot ko. Nangangasar.

"Eme mo! Baka sila yun! Ibahin mo ko no! I don't need a man to survive!" Sagot nya.

"Can we give this marriage a chance?" Tanong ko.

"What?"

"Let's try to love each other. I'll promise you to be a good and kind man. I'll be a good husband." Sagot ko.

"Bakit mo naman nasabi yan?" Tanong nya.

"So we can be neutral". Sagot ko.

" tsk. I don't need your love and your sweet words. I don't need a husband and I don't need a man. Kailangan ko bang ulit ulitin yun?" Tanong nya.

"Sa ayaw at sa gusto mo. Deal na yun. So you should be a good and kind wife too. Let's start with our call sign. What should we call each other?" Tanong ko.

"Bahal ka sa buhay mo! Di ako payag no!" Reklamo nya. I chuckled.

"What about... You'll call me Hubby and, I'll call you... Wifey".

----------:)----------
----------;)----------
----------:(----------

She don't need a man pala kaya nilayo sayo si Ayler HAHAHAHHA