Ateş

Bölüm 33: Git

Ben telaşlı bir şekilde başıma gelecekleri düşünüp Ateş'in kucağında yürüyüşüyle paralel olarak sallanırken kapının önüne kadar geldik ve beni beklemediğim bir şekilde kucağından indirdi. Sert bir şekilde beni bırakmasından dolayı dengemi sağlamakta biraz zorlandım. Ne olduğunu anlamadığım için üstümü silkeleyip onun suratına baktım. Bir şeyler düşünüyor gibiydi. Suratında kahrolası bir ciddilik vardı. Yoksa anahtarı almadan kapıyı mı kapatmıştı? Hayır dedim kendi kendime. Bu, daha farklı bir ifade gibiydi. Daha çok bir şeylere karar veriyor gibiydi. Dudaklarını birbirine bastırıp gözlerini etrafta hızlıca gezdirdi ve eliyle çenesini kaşıdı.

'' Ateş? '' dedim biraz meraklı biraz korkmuş sesimle.

Ağzımı açmamla beraber kafasını bana çevirdi. Gözleri yüzümde öyle geziyordu ki sanki beni ilk defa görüyor gibiydi.

'' Git. '' dedi kısacık bir anda. Sert değildi sesindeki ton. Ama kararlı ve netti.

'' Ne? '' dedim kelimenin tam anlamıyla mal gibi kalarak. Az önce söylediklerini hatırlamıyor muydu? Şizofreni mi olmuştu?

'' Git diyorum işte, git burdan. '' dedi yine aynı tonda. Konuşmadan, sadece suratına bakıyordum. Ona sorabileceğim bir şey yoktu ama ortada garip bir durumun olduğunu biliyordum. Ben öylece onun suratına bakarken, o ofladı ve konuşmaya başladı.

'' Ben niye seninle uğraşıyorum Bade? '' dedi hırçın bir şekilde. '' Sen benimle bir akşam yemeği yemeye bile katlanamıyorsan, söylesene bana. Benim seni içeri sokup iki aydır büründüğüm psikopat kimliğiyle sana işkence etmem neyi değiştirecek? Gerçekten ben niye uğraşıyorum seninle, hiç düşündün mü? Niye bütün o psikopatlıklar? '' dedi. Her kelimesi o kadar net ve iğneleyiciydi ki.

Elleriyle omuzlarımı silkeleyip '' Niye? '' diye tekrar sordu bana ve elleri hala omuzlarımdayken kafasını bana biraz daha yaklaştırdı. '' Söyleyeyim mi sana? '' dedi ve ben ağzımı dahi açmıyorken o devam etti. '' Artık hiçbiri yok Bade. İki aydır takındığım psikopatlıklardan hiçbiri yok. Neden peki, biliyor musun? '' dedi ve biraz daha yaklaştı. '' Bak. Çünkü ben seni zorla yanımda tutmaya çalışarak bütün o psikopatlıkları yaparken, sen de her fırsatta kaçmayı tercih ettin. '' dedi ve kafasını biraz daha yanaştırdı kafama. Ben yakınlıktan dolayı elimde olmadan gözlerimi kapatırken, burnunun burnuma değdiğini hissettim. '' Bak. '' dedi bu sefer fısıldayarak. '' Şu an sadece korku hissediyorsun bana bu kadar yakınken. Ve bunu ben kendi ellerimle yaptım. ''

Ona yanıldığını söylesem, inanır mıydı?

Ah, saçmaydı. Ağzımı kapalı tutmayı tercih ettim.

Omuzlarımdaki ellerini çekti ve kendi de benden yarım metre kadar yavaşça uzaklaştı.

'' Ben... '' dedi ve birkaç saniye sessizliğe gömülerek gözlerini yerde gezdirdi. '' Ben senin sahilde beni terk edip gittiğin gün aklıma sızan bu düşünceyle peşinden gelmedim. Seni merak etmediğimden değildi, sürekli benden gitmenden dolayıydı. O gün yine gitmiştin ve ben de seni zorla yanımda tuttuğumdan ve bundan bıktığından şüphelenip gitmedim peşinden. Ertesi gün merakıma yenik düşüp geldim belki, ama yine aynı şey oldu. '' dedi.

Gözleri konuşurken hala yerdeydi. '' Ve az önce, tamamen emin oldum. '' dedi ve kafasını gözlerime bakacak şekilde kaldırdı. '' O yüzden git. Nereye istersen, kiminle istersen. Psikopatlıklarım yok. Ben yokum. Git hadi. '' dedi. Sesi bu sefer kısık ve üzgündü. Suratında gizlemeye çalıştığı mutsuz bir ifade vardı ama ben görebiliyordum.

Yanlış mı görüyordum? Sanki gözleri dolacaktı ve buna engel olmak için sürekli gözlerini kırpıştırıyordu.

'' Meraktan soruyorum sadece. '' dedi ve alayla gülümsedi. '' Efe'ye mi gideceksin? Yoksa Yağız'a mı? ''

Dudaklarım hafifçe aralandı şaşkınlıktan. Sadece öyle kalakalmıştım. Kendimi dahi hissetmiyordum o an. Ayaklarımın yere değdiğini ve iki tane kolumun olduğunu hissetmiyordum. Sadece duyduklarımdaki gerçeklik oranını bilmek istiyordum. Ve ne yapacağımı bilmiyordum. Sorduğu soruya cevap verebilecek miydim, bilmiyorum.

Bölüm normalde bitmedi, dayanamayıp bu akşam atmak istediğim için kısa halde yükledim. Bölümün devamı geldiğinde diğeriyle birleştireceğim.

Not: Bade'nin yerinde olsanız, ne yapardınız? Kalır mıydınız, kalmazsanız nereye giderdiniz?