Jiwoong အတန်းပြီးတော့ ပြန်ဖို့လမ်းလျှောက်လာကာ ခပ်လှမ်းလှမ်းမှာ ရင်းနှီးနေတဲ့ကျောပြင်လေးကိုတွေ့လိုက်တယ်။ အနည်းငယ်ဝေးနေတာမလို့ မခေါ်ပဲ နောက်ကနေပဲလိုက်နေတုန်း ကျောင်းအပေါက်ဝနားစောင့်မှာနေတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်ဆီ Matthew ပြေးသွားခဲ့တယ်။ သူ့ထက်ငယ်ပုံရတဲ့ကောင်လေးက Matthew ကိုတွေ့တာနဲ့ ရင်ခွင်ထဲထည့်ဖက်လိုက်ကာ ဟိုကောင်လေးကလည်း ကျင့်သားရနေသလိုမျိုး ရင်ခွင်ထဲကွက်တိလေးဖြစ်နေပြီး ပြန်ဖက်ထားတာကြောင့် Jiwoong မျက်မှောင်ကျုံ့မိတယ်။ ဘာတွေလဲ?
သူအိမ်ပြန်ရောက်လို့ စာလုပ်ပြီးတဲ့အချိန်ထိ Matthew ဆီက စာဝင်မလာပါဘူး။ အရင်ညတွေကဆို စာလုပ်နေတာသိလည်း အဲ့ကောင်လေးဘက်က စာတွေပို့နေကြပါ။ ကျောင်းလာကြိုသွားတဲ့တစ်ယောက်နဲ့ ဒီအချိန်ထိလျှောက်လည်နေလို့များလား။ ဒါပေမဲ့ အခုချိန်ဆို ကြောင်ဖြစ်နေပြီမလား သူ့ဆီတမင်စာမပို့တာလား။ Jiwoong တစ်ယောက် အတွေးများရင်း အလိုမကျစွာ မျက်မှောင်ကျုံ့မိတယ်။ သူဘာလို့ အလိုမကျဖြစ်နေရတာလဲ။ Matthew တခြားတစ်ယောက်နဲ့ဖက်နေလို့? သူ့ကိုမဆက်သွယ်လို့? ဒီကြောင်ဆိုးလေးက သူ့ကိုလာပြီးကစားနေတာလား။
အလိုမကျဖြစ်ရတဲ့အကြောင်းအရင်းကို တညလုံးရှာထားတဲ့အကျိုးကျေးဇူးနဲ့ Jiwoong အိပ်ရေးမဝပဲ ကျောင်းကိုရောက်လာပါတယ်။
"Jiwoon hyung"
မပီမသနဲ့ ကိုယ့်နာမည်ကိုခေါ်သံကြားတော့ သူနောက်လှည့်ရှာကြည့်လိုက်တယ်။ တွေ့ပါပြီ Seok Matthew ပါ။ ဘေးမှာမနေ့ကတစ်ယောက်လည်းပါလာပြီး ဒီတခါတော့ Matthew ပခုံးပေါ်လက်တင်ဖက်ထားတာပါ။ အကောင်ပေါက်လေးကသေးတော့ ရင်ခွင်ထဲထပ်ရောက်နေပြန်ပြီ။ ပခုံးပေါ်ကလက်ကိုသူစိုက်ကြည့်မိတော့ ဟိုကောင်လေးက သတိထားမိသလို ပြုံးစစနဲ့ ဖက်ထားတာကိုဖယ်သွားတယ်။
"Jiwoon hyung canteen သွားမလို့လား အတူတူသွားမယ်လေ"
အနားရောက်လာတော့ ကိုယ့်ကိုပါ အတူသွားစားဖို့ခေါ်လာတယ်။ ဘေးကကောင်လေး ဘယ်သူလဲအရင်ရှင်းပြသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။
"မသွားတော့ဘူး ကိုယ်အတန်းချိန်နီးနေပြီ"
Jiwoong ငြင်းလိုက်တော့ နှုတ်ခမ်းလေးဆူကာ စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားတဲ့မျက်နှာလေးပါ။ အတန်းမရှိပေမဲ့ သူတကယ်လိုက်မသွားချင်ပါဘူး။
