'Seok Matthew ရူးသွားပြီပဲ!'
ကြောင်ဖြူလေးဟာ အော်ဟစ်ရင်းကွန်ပျူတာကိုပိတ်လိုက်ကာ အိပ်ယာပေါ်ကိုခုန်တက်လာခဲ့တယ်။
ကြောင်ဖြစ်နေချိန်မှာ ပိုပြီးအထိန်းချုပ်မဲ့နေတာပဲ၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရုတ်တရက်ကြီး ဖွင့်ပြောလိုက်ရတာလဲ၊ Hyung က ကောင်လေးတွေကို စိတ်ဝင်စားရဲ့လားဆိုတာကိုတောင် မတီးခေါက်ကြည့်ရသေးဘူးလေ။
စောင်ပုံထဲလူးလှိမ့်ရင်း ငိုကြွေးနေတဲ့ ကြောင်ဖြူလေးပါ။ Hyung နဲ့ စကားပြောနေရင်း မဆီမဆိုင် ဖွင့်ပြောလိုက်မိတယ်။ ချက်ချင်းအဖြေမယူရဲပဲ online ပေါ်ကဆင်းလာရတဲ့အကြောင်းကတော့ သူအငြင်းခံရမှာကြောက်လို့ပါ။ သဘောကျနေတာကို အရင်ဖွင့်ပြောထားတာလည်း မဆိုးဘူးမလား။ ဒါပေမဲ့ ဖွင့်ပြောတာ တအားစောသွားလား။ တစ်ယောက်ထဲအတွေးနွံနစ်ကာငိုကြွေးရင်း ဘယ်အချိန်အိပ်ပျော်သွားခဲ့မှန်းမသိပါ။
မနက်နိုးလာတော့ Matthew ကျောင်းသွားဖို့ တွန့်ဆုတ်နေမိတယ်။ Hyung နဲ့တွေ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ဖွင့်ပြောလိုက်တာမကြိုက်လို့ သူ့ကိုရှောင်နေရင်ကော ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ။ ကြိုမသိနိုင်တဲ့အခြေအနေကိုတွေးရင်း အိမ်ကထွက်လာခဲ့တယ်။ ကျောင်းလာတဲ့ တလမ်းလုံးမှာလည်း အရင်နဲ့မတူပဲ မှိုင်တွေလျှက်။ ညကစာပြန်မပို့နဲ့ပြောတာနဲ့ hyung ဘက်က တကယ်ကြီး စာပို့မလာပါဘူး။ အခုမနက်အထိပေါ့။ ဘာလို့အဲ့လောက်စကားနားထောင်ရတာလဲ။ ဒါမှမဟုတ် သူနဲ့စကားမပြောချင်တော့တာလား။ သူပဲစာမပို့ဖို့ပြောထားပြီး hyung ဘက်က တကယ်ပို့မလာတော့ အလိုမကျချင်စိတ်ကလေးက ပေါ်လာပါတယ်။
Matthew အိမ်မှာ မနက်စာ မစားခဲ့ရတာမလို့ အဆာပြေတစ်ခုခုစားရအောင် canteen ဘက်လျှောက်လာခဲ့တယ်။ ပေါင်မုန့်နဲ့ အအေးကိုပဲ အလွယ်တကူဝယ်လိုက်ပြီး ခဏလောက်ထိုင်မလားကြည့်လိုက်တော့ Hanbin hyung တို့အတွဲကိုတွေ့ပါတယ်။ အဲ့မှာပဲထိုင်စားဖို့ သွားမယ်ကြံတုန်း
'ခဏ... Hao hyung အရှေ့မှာ ထိုင်နေတာ Jiwoon hyung မလား'
သေချာမြင်ရအောင် မျက်လုံးပါပွတ်ပြီးကြည့်လိုက်တော့ ဟုတ်ပါတယ် ထိုင်နေတာ Kim jiwoong ပါ။ ကိုယ့်ကိုမြင်သွားကာ လက်ပြလာတဲ့ Hao hyung ကို ရယ်ပြလိုက်ပြီး Matthew သွားနေရာကနေ နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်ကာ အဆောင်ဘက်ကိုတချိုးထဲမပြေးရုံတမယ် လျှောက်လာပါတော့တယ်။ သူ hyung နဲ့ မျက်နှာချင်းမဆိုင်ရဲသေးဘူးလေလို့!
