"မင်းက ငါ့ကိုမချစ်ပါဘူးကွာ"
"ဘာလို့မချစ်ရမှာလဲ ငုံတောင်ထားတာကို"
"Sung Hanbin! ဘာတွေပြောနေတာလဲ"
"ငုံထားမတတ်ချစ်တယ်လို့ ပြောတာလေဗျာ"
"မချစ်ပါဘူး၊ ချစ်ရင် မင်းငါပြောတာကို လက်ခံလေ"
"မရဘူး ကျန်တာပြော"
"ဘာလို့လဲ ဒီညပဲကို~"
"ဒီညလည်းမရဘူး နောက်ညလည်းမရဘူး"
ရှေ့ကအတွဲရဲ့အသံကြောင့် သူ Matthew ပါးလေးတွေကိုဆော့နေရာကရပ်လိုက်တယ်။ ငမူးနှစ်ကောင်စကားနဲ့တင် ဘာကိစ္စလဲဆိုတာ Jiwoong သိပါတယ်။ ဒီငမူးကောင်လေး အိပ်ပျော်နေလို့တော်သေးတယ်။ မူးတာနဲ့ပဲ လူရှေ့မှာပါ ဒီကိစ္စကိုပြောစရာလား။
"မင်းတို့နှစ်ကောင် မသောက်ရင်သွားအိပ်တော့"
ဆက်ငြင်းနေသေးတာကြောင့် သူဝင်ပြောတော့ Hao က အနိုင်ကျင့်ခံရသလိုမျက်နှာနဲ့ သူ့ကိုလာကြည့်လာတယ်။
"အတွဲကြားဝင်မပါဘူး ကိုယ့်ကိစ္စကိုယ်ရှင်း၊ သွားအိပ်ရင်အိပ်လိုက်တော့"
ဟုတ်တယ်လေ ဒီလိုကိစ္စကို ဝင်ပါစရာလား။ Jiwoong ချက်ချင်းငြင်းလိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့အရက်သောက်နိုင်နှုန်းက ထင်ထားတာထက်အများကြီးကောင်းတာမလို့ ဒီလောက်လေးနဲ့ အေးဆေးပါ။ အိပ်ပျော်နေတဲ့တစ်ယောက်ကိုတော့ တကယ်လက်လံပါတယ်။ စသောက်ရုံနဲ့တင် မူးပြီးအိပ်ပျော်သွားရှာပြီ။
"မအိပ်ပါဘူး သောက်ဦးမှာ၊ မင်းပဲ အဲ့အိပ်နေတဲ့ဟာလေးကို အခန်းထဲသွားပို့လိုက်တော့ ပြီးရင် ဆက်သောက်မယ်"
သူ့ဘက်က မပါတော့ ဆူပုတ်ပုတ်နဲ့ Matthew ကို လက်ညှိုးထိုးပြောလာတာကြောင့်
"ဘယ်အခန်းလဲ ဟိုဟာလား?"
သူတို့အခန်းမဟုတ်တဲ့ တခြားအခန်းပိုတစ်ခုပြကာမေးတော့ ခေါင်းညိမ့်ပြလာတယ်။
"ငါသွားပို့လိုက်ဦးမယ် ထပ်ပြီးစကားများမနေကြနဲ့ဦး"
Matthew နိုးမလာအောင် နှစ်ယောက်လုံးကိုအသံတိုးတိုးနဲ့မှာပြီး အိပ်မောတောင်ကျနေပြီဖြစ်တဲ့ကောင်လေးကို ပေါင်ပေါ်ကအရင်ထစေကာ ကျောဘက်ကိုလက်နဲ့ထိန်းပြီး ဒူးကွေးအောက်လက်လျှိုကာ bridal style ပွေ့ချီလိုက်တယ်။ လူကောင်လေးသေးသလို ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း ပေါ့ပေါ့လေးပါ။ နိုးမလာပဲ ကိုယ့်လည်ပင်းနားခေါင်းတိုးပြီး ဆက်အိပ်နေတာကြောင့် Jiwoong ပြုံးလိုက်မိပြီး အခန်းဆီပွေ့ခေါ်လာခဲ့တယ်။
