Matthew နိုးလာတော့ သူတစ်ခါမှမမြင်ဖူးတဲ့ အခန်းတစ်ခုထဲရောက်နေတာကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်နေမိတယ်။ ပြတင်းပေါက်ကတိုးဝင်နေတဲ့နေရောင်ကြောင့် အလိုမကျဖြစ်ကာအညောင်းဆန့်လိုက်တုန်း တစ်ခုခုမှားနေမှန်းသိတော့ လက်နှစ်ဘက်ကိုရှေ့ထုတ်ကြည့်မိတော့ ဖြူဖွေးဖွေးအမွှေးတွေဖုံးအုပ်ထားပြီး လက်သည်းချွန်လေးတွေရှိနေတဲ့ လက်အစုံကိုမြင်လိုက်ရတာမလို့ "မိုးလင်းနေတာတောင် အခုထိ ကြောင်ဖြစ်နေသေးတာလား?"
ဟုတ်ပါတယ် မှားဖတ်မိတာမဟုတ်ပါဘူး ကျွန်တော်က အခုကြောင်လေးတစ်ကောင်ပါ။ ကျွန်တော်တို့မိသားစုက ယောကျာ်းလေးတွေက ၁၆နှစ်ပြည့်ပြီးတာနဲ့ ညအချိန်ဆို ကြောင်အဖြစ်ပြောင်းသွားတတ်ကြတယ်။ အခုမိုးလင်းနေတာတောင် ဘာလို့ကြောင်ဆက်ဖြစ်နေသေးလဲဆိုတော့ ကျွန်တော်ညက အပြင်ထွက်လာတုန်း လမ်းဘေးကခွေးတွေလိုက်ကိုက်ခံရလို့ ဒဏ်ရာရထားတယ်ဗျ အဲ့တာမို့ အားနည်းပြီး အခုထိ ကြောင်ပုံစံဖြစ်နေသေးတဲ့ပုံပဲ။ စိတ်ထားကောင်းတဲ့ ဒီအိမ်ပိုင်ရှင်က တွေ့လို့ ခေါ်လာတာထင်တယ်။ ဒီပုံအတိုင်းဆို ဒီနေ့တော့ ကျောင်းပျက်ရဦးမယ်ဗျာ။
ကြောင်ဖြစ်နေတဲ့အချိန် အိမ်မှာမနေပဲ ဘာလို့ခွေးကိုက်ခံပြီးအပြင်ကိုထွက်လာလဲဆိုတော့ ဖူးစာရှင်ထွက်ရှာတာဗျ။ ဖေဖေကပြောတယ် အခုလိုကြောင်ဖြစ်နေတဲ့အချိန်မှာ ကျွန်တော်ပြောတာတွေကို ဖူးစာရှင်ကပဲနားလည်နိုင်ပြီး ပုံမှန်လူတွေက ကြောင်အော်သံအတိုင်းပဲ ကြားရလိမ့်မယ်တဲ့။ ကောက်ရိုးပုံထဲအိပ်ပျောက်ရှာသလိုဆိုပေမဲ့ ဖူးစာရှင်နဲ့လက်ထပ်နိုင်မှ ခုလိုဖြစ်နေတဲ့ဘဝကလွတ်မှာဆိုတော့ အိမ်မှာခွေနေလို့မဖြစ်တော့ဘူးလေ။ ဖူးစာရှင်ချောချောလေးနဲ့ မြန်မြန်လက်ထပ်ပြီး ကြောင်ဖြစ်နေတဲ့ဘဝကနေလွတ်မြောက်အောင်ကြိုးစားရမယ်။
ကြောင်ဖြူလေးဟာ သက်ပြင်းတိုလေးချလိုက်ပြီး ခွေနေရာကထလာကာ တင်ပါးနားကနာကျင်မှုကြောင့် "အဲ့ခွေးတွေ နောက်နေ့ကျ ပြန်သွားကိုက်ဦးမယ်" ဟုကြုံးဝါးလိုက်ရင်း အခန်းထဲလိုက်စပ်စုလျက်ရှိသည်။ ဘာအသံမှမကြားပဲတိတ်ဆိတ်လွန်းတာကြောင့် လူကောနေရဲ့လားတွေးမိကာ သူ့ကိုခေါ်လာတဲ့လူကိုရှာကြည့်ပေမဲ့လည်း ဘယ်သူ့ကိုမှမတွေ့ရပါ။
