වැව රවුමේ හිමින් ඇවිදගෙන යන ගමන් දෙපාරක් තුන්පාරක්ම වැව දිහා බැලුව දෙහාර ටික වෙලාවකින් වලාකුළු බැම්ම ලගට ගිහින් වැව දිහා ඔහේ බලාගෙන හිටියා. තැනින් තැන තියෙන ලයිට් එලි වැවට වැටිලා අමුතුම ලස්සනක් අරගෙන එද්දි යන්තමින් හමාගෙන යන හීතල හුලග දෙහාරට ගෙනාවේ සැනසීමක්.
ඈතින් පේන දළදා මාලිගාව දිහාත් බලලා ටික වෙලාවකින් ලගින්ම තිබුණු බෙන්ච් එකේ වාඩිවුණු දෙහාර ගැඹුරු හුස්මක් අරගෙන පහත දැම්මෙ තමන්වම සන්සුන් කරගන්න වගේ.
රෑට අමුතුම ලස්සනක් පේන නුවර ලස්සනක් ඒ වෙලාවේ දෙහාරට නම් පෙනුනේ නැහැ.
"මාව අදුනගත්තේ නැද්ද නැත්තම් අදුනගෙනත් නෑ වගේ හිටියද?"
තමන්ටම හිනාවෙන ගමන් දෙහාර මිමිණුවෙත් තමන්ටමයි. ඒ ඇස්වල යන්තමට කදුලු පටලයක් බැදිලා තිබුණත් වේගෙන් ඇහිපිය ගැහුව කොල්ලා ආයෙමත් දළදා මාලිගාව දිහා බලලා වාඩිවෙලා හිටිය තැනින් නැගිට්ටා.
"මාව මගහරින්න වැරැද්ද කරේ ඔයා මිසක් මම නෙවෙයිනේ කෙනුල් අයියෙ."
මොහොතකට කලින් කදුලු පටලයක් බැදිලා තිබුණු දෙහාරගේ ඇස්වල කදුලු තිබුණු පෙනුමක්වත් නොතිබෙද්දි කොල්ලා කට කොනකින් හිනාවුනා.
.
.
.
"ශතූ!!"
හර්ෂගේ කලබලයකින් පිරුණු කටහඬට ඇහෙනකොට මූණට මූණ බලාගත්ත කෙනුල්ත් එතිශ්යත් ඉක්මනට පහලට ගියත් ලිවින් ඒරියා එකට යනවත් එක්කම දැක්ක දේත් එක්ක දෙන්නාම එහෙමම නතර වුනා.
දේශාන්ගේ බෙල්ලෙන් අල්ලගෙන බිත්තියට තද කරගෙන හිටියේ කොල්ලාටත් වඩා ලාබාල පෙනුමක් තිබුණු කෙල්ලෙක් වුනත් කෙල්ල දේශාන්ව අල්ලගෙන ඉන්න විදිහත් එක්ක කොල්ලාට හෙලවෙන්නවත් බැරි වෙද්දි එතිශ්යට මේ කෙල්ල ගැන දැනුනේ පුදුමයක්. උරහිසේ යන්තමට ගෑවෙන තරම් දිග කොණ්ඩයක් තිබුණු කෙල්ල කලු ඩෙනිම් කලිසමට කලු පාටින්ම ටී ෂර්ට් එකක් ඇදලා කලු පාටම ලෙදර් ජැකට් එකක් දාලා හිටියේ දවසේ සියවෙනි වතාවටත් කොහෙවත් හිටිය කලු කුමාරයෙක්ව එතිශ්යට මතක් කරන ගමන්.
YOU ARE READING
36 Letters
General Fiction"තමුසෙට කතා කරන විදිහ කවුරුත් උගන්වලා නෑ වගේ." හොස්පිටල් එකක් ඇතුලෙ අහම්බෙන් දැක්ක මනුස්සයෙක්ව දවස් ගානක් ඇතුලත ප්රතිවිරුද්ධ වොලිබෝල් ටීම් එකේ දකිනකොට එතිශ්ය වර්ණකුලට ඒ මනුස්සයාව මතක තියේවිද? "තමුසේ ඔය හන්ගගත්ත එකාගෙන් අහපන්! අවුරුදු හතකට කලිනුත්...
