36 Letters

Letter 25

එතිශ්යගෙ අත් දෙහාරගෙ උරහිස්වලින් අල්ලගන්න පරක්කුව විතරයි. දෙහාර තොල් හපාගෙන එතිශ්යගෙ උරහිසට ඔලුව ගහගත්තෙ කඳුලු කම්මුල් දිගේ ඔහේ පල්ලම් බහිද්දි. කිසිම දෙයක් නොතේරුනත් මොකද එතිශ්යගෙ අතක් හරි තදට දෙහාර වටේ යනකොට තවත් අතක් දෙහාරගෙ ඔලුව පිටිපස්සට ගිහින් කොල්ලාව උරහිසට තද කරගත්තා.

දෙහාර තොල් හපාගෙන ඉකිය පාලනය කරගත්තට ඒ පපුව ගැස්සෙන වේගෙ ඕනෙවටත් වඩා දැනෙනකොට වෙව්ලන හුස්මක් පිට කරපු එතිශ්ය දෙහාරගෙ හිසකෙස් අතරින් හිමින් අතැඟිලි යැව්වා.

"මමනෙ බං. ඇයි ඉතින් ඔය හුස්ම හිරකරගන්නෙ ම්?"

ඒ වචනවලටමද මන්දා ඒ තරම් වෙලාවක් හපාගෙන හිටිය තොල් දෙහාරට අතහැරෙද්දි මුලු ඇගේම බර එතිශ්යට දුන්නු දෙහාර කවදාවත් ඇඩුවේ නැති විදිහට ඇඩුවා. තාත්තා යන්න යනකොට අම්මාට හයියක්වෙන්න ඉතුරු කරගත්ත කඳුලු, අම්මත් තාත්තා ලගටම යද්දි පොඩි කෙල්ලව තුරුලු කරගෙන හන්ගගත්ත කඳුලු, දමින්ද අතින් පොඩි වුනු බියර් ටින්, පොලොවෙ වැදිලා කුඩු වුන වීදුරු වල සද්දෙ දරාගන්න බැරි තැන අත්දෙකෙන්ම කන් දෙක වහගෙන පැත්තකට ගුලි වෙද්දි පිට දාගන්න බැරි වුනු කඳුලු.

අල්ලගෙන ඉන්න හේතු ඕනි. හේතු නැති තැන දේවල් අත්හැරෙනවා හා සමානව දෙහාරගෙ කඳුලු එතිශ්යගෙ ටී ෂර්ට් එක තෙත් කරනකොට තොල් තද කරගත්ත එතිශ්ය වේගෙන් ඇහිපිය ගහන ගමන් වෙව්ලන අතැඟිලි දිගින් දිගටම දෙහාරගෙ හිසකෙස් අතර යැව්වා.

"චූටි.. එයත් ගියා"

සන්සුන් වුනු හුස්මකට පස්සෙ පණ නැති ගානට එතිශ්යට හේත්තුවෙලා දෙහාර මිමිණුව වචන ටික එතිශ්යට දැනුනෙ ඔලුව උඩ අකුණක් පිපිරුව ගානට. නිකමටවත් දෙහාර අඩන්න හේතුව ඊට වඩා අඩු දෙයක් වෙන්න පුලුවන් කියලාවත් එතිශ්ය හිතුවෙ කොහොමද?

"අයියා.. චූටි.. මගේම අය කවුරුත්ම පේන මානෙක නැති තැන.. මට මහ මූසල තනිකමක් දැනෙනවා ගවේශ්. හැමතැනම අදුරුවෙලා වගේ"

එතිශ්ය සද්ද නැතුව දෙහාරගෙ ඔලුවෙ පැත්තකට කම්මුලක් තද කරා. එතිශ්ය ඉන්නෙ කොහොමවත්ම වචනයක් කියාගන්න පුලුවන් තත්වෙක නෙවෙයි. බයලොජිකලි ඒ දෙහාරගෙ නංගි වුනත් ලේ බැම්මක් ඕනෙමද තමන්ගෙ වගේ දැනෙන්න. එතිශ්ය තවමත් ඉන්නෙ ශොක් එකක. කොල්ලා වුනත් මේ දේ මෙච්චර ඉක්මනට සිද්ධ වෙයි කියලා හිතුවෙවත්, ඒ වෙනුවෙන් සූදානම් වෙලා හිටියෙවත් නැහැ. මොන දේ කොහොම වුනත් එතිශ්ය නෙවෙයි එක තප්පරයකට දෙහාර වටේ ගිහින් තිබුණු අත් ලිහිල් කරේ.