36 Letters

Letter 10

කලු පාටම බැක්පැක් එකත් එක අතකින් දාගෙන ස්කෝලෙ ඉවරවෙලා ලමයි එක එක්කෙනා පිටිපස්සෙන් යන පෝලිම පැන්න දෙහාර ආවෙ වොලිබෝල් කෝට් එක ලගට. දෙහාර එනකොටත් එතෙන්ට ඇවිත් හිටිය හර්ෂයි, දේශානුයි ලගට කොල්ලා ඇවිදගෙන ගියේ පුළුවන් තරම් ඉක්මනට. හර්ෂ, දේශාන් දෙන්නගෙ බෑග්ස් තිබුනේ නැති වුනාට දෙන්නම තාමත් හිටියෙ ස්කූල් යුනිෆෝම් එකෙන්.

"හර්ෂ අයියෙ"

දෙහාර කතා කරනකොට වොලිබෝල් කෝට් එකේ කනුවකට හේත්තුවෙලා දේශාන් එක්ක කතාවක හිටිය හර්ෂ හැරිලා බැලුවා. දේශාන් වුනත් දෙහාර දිහා බැලුවෙ කලින් දවසේ වගේ තරහින් නෙවෙයි.

"හලෝ කැපා මල්ලි"

කතා කරේ හර්ෂට වුනාට උත්තර දුන්නෙ දේශාන්. දේශාන් කිව්ව දේත් එක්ක දෙහාරගෙ මූණ වෙනස් වෙන්න ගියේ පොඩි වෙලාවයි.

"මට කැප්ටන් වෙන්න ඕන වුනේ නෑ අයියෙ"

දේශාන්, හර්ෂ දෙන්න ලගට ඇවිත් දෙහාර කිව්වෙ අර හිස් බැල්මක් තියෙන මූණ එක්කමයි. එතකොට තමයි දේශාන්ටත් මතක් වුනේ ඊයෙ කොල්ලා ඉස්සරහම හොද තොවිලයක් නැටුවා කියලා.

"ඒහ්.. මල්ලි මේ.. ඊයෙ යම්කිසි දෙයක් සිද්ධ වුනා තමයි. දන්නැද්ද ඉතින්.. ඒක ඉවරයි!"

දේශාන්ට වචනත් පැටලෙනවා. ඒ දෙහාරගෙ ඇස්වල තියෙන හිස් බැල්මට ද නැත්තම් ඊයෙ නටපු නාඩගමටද කියලා කොල්ලාට තේරෙන්නෙ නෑ.

"අයියෙ මම නංගිව ඩේ කෙයාර් එකෙන් ගන්න ඕනි. අපේ parent ලා නෑ. ඒ නිසා එයාව ගන්න මට යන්න වෙනවා."

දෙහාර සාමාන්‍යයෙන් එයාගෙ පර්සනල් දේවල් කාටවත්ම කියන්න ගියේ නැතත් මේ වෙලාවේ බොරුවක් කියලා නංගිව ගන්න යන්න පුලුවන්කමක් දෙහාරට තිබුණෙ නෑ. වෙන දවස්වලට හවස්වෙනකම්ම නංගිව ඩේ කෙයාර් එකේ තියන්න පුලුවන් වුනත් අද එමාෂා හාෆ් ඩේ වගේම ඩේ කෙයාර් එකත් කලින් වහනවා. ඉතින් දෙහාරට වෙන කරන්න දෙයක් තිබුණෙ නෑ.

දෙහාර කිව්ව දේත් එක්ක දේශාන් වගේම හර්ෂත් හිටියෙ ටිකක් ෂොක්වෙලා. හර්ෂ කෙසේ වෙතත් දේශාන් නම් හොදටම ෂොක්වෙලා. දෙහාරගෙ තාත්තා නෑ කියලා දැනගෙන හිටියත් අම්මා නෑ කියන්න හර්ෂවත්, දේශාන්වත් දැනගෙන හිටියෙ නෑ. ඒ නිසාම දේශාන්ට වචනයක්වත් කතා කරගන්න බැරිවෙද්දි කෝට් එක ලගින් කවුරු හරි හොයන ගමන් ඉක්මනට ගේට් එක පැත්තට යන එතිශ්යව දැක්ක හර්ෂට පුලුවන් වුනා වචනයක් දෙකක් ගැටගහගන්න.