Unut |gxg|

27

"Sonra Kadir gelmişti kurtarmıştı bizi."

Beyza çatalından gözlerini kaldırmadı. 

-İyiymiş.

Kübra kendi çatalını tabağına sertçe vurdu. Beyza sabahtan beri ilk kez kıza baktı.

-Napıyosun?

"Noluyor?"

Beyza tekrar tabağına baktı. 

"Noluyor diyorum? Uyurken yataktan falan mı tekmeledim sabahtan beri böylesin."

Beyza omuz silkti. 

-Yok bir şey.

Kübra güldü. 

"Beyza ne olduysa söyler misin?"

Beyza tekrar omuz silkti. 

Kübra bu sefer kafa salladı. 

"Tamam, ben gidiyorum. Sen ağzını veya aklını kullanmaya karar verince bana yazarsın."

Beyza kızın gitmesini izledi. 

Yaklaşık bir 5 dakika içerisinde kapı sertçe kapandı. 

Kübra apartmandan çıktığında sinirlerine hakim olmaya çalışarak ellerini saçlarından geçirdi. Taksi bulmak için caddeye yürürken bir yandan Elif'i arıyordu.

"Noldu canım?"

"Eve geliyorum orada mısınız?"

"Burdayız bebeğim de, neden?

Kübra hem taksilere el ederken hem de bitmeyen rüzgarla uğraşıyordu. 

"Geliyorum işte."

"Tamam gelince anlatırsın ben mobilya ve temizlik işinin çoğusunu hallettim."

Bir taksi sonunda durduğunda Kübra inanmadığı tanrılara teşekkür ediyordu.

"Sağ ol canım."

Telefonu kapattıktan sonra taksiciye döndü. 

"Geçit.