အရုဏ်တက်ချိန်ကျော်လွန်လာချိန်တွင် မနက်ခင်း၏ နေရောင်ခြည် နုနုတွေက ပြတင်းပေါက်မှတဆင့် အခန်းထဲသို့ အလုအယက်တိုးဝင်နေကြသည်။ ချွမ်ရွေ့ နံဘေးကနေ တစောင်းအနေအထားဖြင့် လက်ထောက်ကာကြည့်နေရင်း အိမ်နေရာမှ မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်သည့် ထယ်ရယ့်ကြောင့် နေမထိုးစေရန် လက်ဖြင့် အသာကာထားပေးလိုက်တော့ ပြန်လည်ပြေလျော့သွားသည့် မျက်ခုံးလေးတွေ။
မနေ့က ညစာစားပြီးချိန် ထယ်ရယ်က ပြန်တော့မည်ပြောပေမဲ့ ချွမ်ရွေ့က အတင်းဆွဲထားတာကြောင့် ထယ်ရယ်က အိပ်သွားချင်းပင်။ သည်ခန္ဓာကိုယ် သေးသေးလေးပို ရင်ခွင်ထဲ ထည့်ပြီး အိပ်ရတာ ဘယ်လောက်ထိ ပျော်ခဲ့ရသလဲ။ မနက်နိုးနိုးချင်း မြင်တွေ့ရတာက ချစ်ရသူ၏ မျက်နှာဆိုသည့် အသိက ဘယ်လောက်တောင်မှ ကြည်နူးစရာကောင်းလိုက်သလဲ။
ကြည့်နေရင်းမှပင် ချွမ်ရွေ့နဖူးလေးအား ဖိနမ်းကာ ပြန်ကြည့်လိုက်တော့ အနမ်းငယ် ကော့တက်နေသည့် နှုတ်ခမ်းပါးလေး။ ချွမ်ရွေ့လည်း ပြုံးလိုက်ပြီး ပါးပြင်လေးအား ထပ်နမ်းသည်။ ထို့နောက် မေးရိုးလေးအားဖိနမ်းပြီးနောက် နှုတ်ခမ်းပါးထက် ကူးတော့မည့်အချိန် ထယ်ရယ့်၏ မျက်ဝန်းအစုံဟာ ပွင့်လာပြီး "သွားမတိုက်ရသေးဘူးလေ ချွမ်ရွေ့ကလည်း"တဲ့။
ချွမ်ရွေ့ကတော့ ထယ်ရယ်ပြောတာကို ဂရုမစိုက်ပဲ ထယ်ရယ့်ကိုယ်လေးအား သူ့ဘက်ဆွဲလှည့်ကာ နူးညံ့ချိုမြိန်သည့် နှုတ်ခမ်းပါး နှစ်လွှာအား စုတ်ယူစားသောက်သည်။ သည်လိုနှင့် ချွမ်ရွေ့၏ မနက်ခင်းဟာ သာယာဖွယ်အတိဖြစ်ခဲ့ပါသည်။
☆彡
"ထယ် ကိုယ်ညနေ ပြန်လာကြိုမယ်"
"ထယ်ရယ် ကိုယ့်ကို ပြန်ပါမယ်"
အခုအခြေအနေက ထယ်ရယ့်ကို ကျောင်းလိုက်ပို့ပေးပြီး ချွမ်ရွေ့ ကားပေါ်တွင် စကားပြောနေကြခြင်းပင်။
"ချွမ်ရွေ့ကကော အတန်းမတက်ဘူးလား"
"ကိုယ်က ဒီနေ့အတန်းမရှိဘူး"
တကယ်တော့ ချွမ်ရွေ့က ထယ်ရယ့်ကို တွေ့ချင်၍ ဟန်ပြတက်ပြခြင်းကိုတော့ မပြောပြလိုက်တော့။
YOU ARE READING
Light Me
Fanfiction네가 먼저 나를 찾아낸다면 다시 날 안아줄 거야? If you find me first, will you hold me?? Shen Quanrui || Kim Taerae
