A way to get Pregnant (COMPLETED)

Episode 29 *Real Deal*

Dedicated to you! Mhehehe XD Sobrang natuwa kasi ako sa pag-like mo dine at sa patuloy na pagbasa mo sa kwentong ito kaya naman para sayo ang chapter na to :D Thank you so much! God bless and take care :**

[EJ’s POV]

“Sir, I will just review your schedule for today” sabi ng secretary ko ng makapasok ito sa loob ng opisina ko. Itinukod ko ang dalawang siko ko sa lamesa at ipinatong naman ang baba ko sa mga palad ko. Nakatingin lang ako dito

“Go ahead” utos ko

“You have a lunch date with Ms. Almeda, the journalist from daily press. She wants to know some whereabouts of our company about the worldwide expansion and being well know for just three years. You might want to give her some assets about our company. Then after that you have until 6 pm. At 7 you will be having your business dinner” pagkatapos magsalita ay isinara na nito ang leather notebook na palagi nitong dala na naglalaman ng lahat ng mga schedule ko

I lean back to my chair and rested my head, then I close my eyes for a brief moment

“Thank you” sabi ko dito habang ngumigiti

Nakita ko namang nag alangan ito sandali na para bang may gustong sabihin pero maya maya rin lang ay tumalikod na ito. Nang nasa may pintuan na ito ay muli itong tumigil at tumingin sa akin

“Sir, matagal nanaman ho akong nag ta-trabaho sa inyo. Alam kong marami kayong pinagdaraanan na kaugnay sa kompanya natin pero po kasi…” nag alangan nanaman ito

I lean forward to my desk and smile at her

“Pero ano?” nakangiting tanong ko. Nakita kong nawala ang pag aalangan nito at ngumiti na rin

“Hindi nyo ho dapat binuburo ang sarili nyo dito sa apat na sulok ng opisina nyo. Kahit hindi nyo sabihin nahahalata ko ho na kulang na kulang kayo sa tulog at parang palagi nalang ho kayong wala sa sarili nyo nitong mga nakaraang linggo. Hindi na ho ako mag uusisa pa kung ano ang gumugulo sa isip nyo pero ho dapat ay hindi nyo pabayaan ang sarili nyo. Marami na sa empleyado ng kompanya ang nagtatanong kung bakit muka kayong pagod na pagod. Sir, dahil ho naging mabait kayong boss, maraming nag aalala sa inyo”

I chuckle then rested my back to the chair again then after a moment, I press my palm to my face and feel the stubbles that are growing after some week of not shaving. I also drag a hand to my hair then shrugged my head

“I think I know what you mean” nakangiting sabi ko rito “at pasensa kana sa palaging kawalan ko ng interes sa mga sinasabi mo sa akin. I know, I should never space out. It just so happen that I’m facing one of the biggest and nastiest part of my life. And thank you for reminding me that work should not be mixed up with personal life”