İçerik Kurallarımızı güncelledik.
Hikâyeleri güvenli bir şekilde paylaşmaya devam etmek için en güncel kuralları inceleyin.

20.bölüm

16.5K 999 122
                                        

"Ye yemeğini.Sana son kez söylüyorum,Neva."

Masanın üzerinde duran kaşığı titreyen elimle tuttum.

Çorbadan bir kaşık alarak ağzıma attım.Zorlukla yuttuktan sonra kaşığı yerine bıraktım.

"Benim mi yedirmemi istiyorsun?"dedi alayla.

Ona bakmadan kafamı salladım."Midem bulanıyor...Yiyemiyorum."dedim boş bakışlarla.

Yaklaşık 3 gündür buradaydım ve her gün böyleydi.

Sabah,öğlen,akşam onunla masada yemek yiyor,daha sonra yeniden sandalyeye bağlıyordu.

Hayat enerjimi sömürmüştü gerizekalı.

Aniden masaya yumruk vurmasıyka yerimden sıçradım."Kalk ayağa!"dediğinde ayağa kalktım.

O da ayağa kalktığında sandalye devrilmişti.Derince sinirden soluklanırken masanın örtüsünü çekti.

Masanın üzerindeki her şey yere saçılmıştı.Geri adımlar atarak uzaklaştım.

Yanıma gelerek kollarımdan yapıştı.Başımı ona doğru çevirdiğimde dibime girmişti."Beni zorlama.İnan yapacaklarımı aklın dahi almaz."diye gözlerini büyüterek fısıldadı.

Geriye doğru ittiğinde sendelendim.

Yemek odasından çıkarak gitti.

Daha sonra dışarıdan araba sesi gelmesiyle camdan dışarı baktım.

Korumaların hepsi dışarıdaydı.Sanki orduydu.

Hayal kırıklığıyla geriye döndüm.

Sırtımı duvara yaslayarak yere oturdum.

Babamlar beni bulamamıştı.Hadi onları geçtim...

Kunt abim peki?

O neden bulmamıştı?Hani artık güvendeydim?

Gözlerim dolduğunda ellerimi dizlerime sardım ve kafamı yasladım.

Yıpranmıştım.Ama buradan kaçacak kadar gücüm vardı hala.

Bekledim.Yaklaşık 15 dakika bekledim ama beni kaldığım odaya götürmeye adam gelmedi.

Ayağa kalktım ve kapıya doğru gittim.

Kapıyı yavaşca araladığımda kimseyi görmedim.

Garip.

Gene bir şeyler olacak!

"Başıma daha ne gele bilir ki?"diye kendi-kendime konuştum.

"Neva."dış kapının yanından ses gelmesiyle o tarafa döndüm.

"Anne?"dedim şaşırarak.

Beni kurtarmaya gelmiş ola bilirmiydi?

İnanma,yine hayal kırıklığına uğratacak.

Anneme hevesle bakarken o bana boş bir şekilde bakıyordu.

Anlamayarak baktığımda eliyle oraya gelmem için işaret etti.

Tereddütle salonun ortasına adımladım.

Tam önünde durduğumda hızla çantasından silah çıkardı.

Silahı bana tutuyordu.

Ağzım şaşkınlıkla açıldı.

"Napıyorsun?"diye fısıldadım.

Neva/Gerçek AilemBağımlısı olacağınız hikayeler. Şimdi keşfedin