Neva/Gerçek Ailem

39.bölüm

-Azatdan-

"Akşama ailecek film mi izlesek?"

"Olur,benim gidecek bir yerim yok.Size uygun mu çocuklar?"

"Benim işim de yok baba."

Lodos abim de Agir abimi onayladığında akşam birlikte vakit geçirmeye karar verdim.

"O zaman ben Neva ve Buğrayı arayıp haber veriyorum."

Tam Buğrayı arayacaktım ki,Buğra salona girdi."Heh,Neva nerede?"dedim.

"Benden önce çıkmıştı o?Bana bir süpriz yapacağını,o yüzden eve geç gelmem konusunda uyardı."dedi kaşlarını çatarak."Gelmedi mi?".

"Belki de dışarıda hazırlıyordur süprizini?"Agah abimi onaylayarak babama baktım.

Babam"Dur arayıp bir konuşalım."dedi ve telefonunu çıkardı.

Telefonu kulağına götürdü ama kaşlarıni çattı.

Merakla ona bakarken"Kapalı?"dedi ve yine aradı.

İyici meraklanırken babam yerinden kalktı."Allah,Allah...Niye kapattı ki,telefonunu,"diye mırıldandı.

Lodos abim de sıkıntılı nefes vererek"Kaç defa uyardım,telefonu kapatma diye."daha sonra babama dönerek"Kuntu arayalım mı?Belki onun yanındadır."dedi.

"Olur,arayayım."dedi ve telefonu hoperlöre alarak Kuntu aradı.

Bir kaç saniye sonra telefon açıldı."Merhaba,Arif bey."diye yorgun bir ses duydum.

"Merhaba Kunt.Nasılsın?"

"İyiyim,siz nasılsınız?"

"İyiyiz,iyiyiz de...Neva yanında mı?"

Bir kaç saniye ses gelmedi.Daha sonra hışırtı sesi geldi."Ne demek Neva yanında mı?Nerede olduğunu bilmiyormusunuz?"dedi sertçe.

"Buğraya süpriz yapcağını söylemiş ama telefonu kapalı.Senin yanında olacağını düşündük."

Diğer taraftan anlamadığım sesler gelirken"Bu kız neden yerinde durmuyor?Telefonundan son görüldüğü yeri araştıracağım.Siz de evin etraflarına bakın,bir zahmet."dedi Kunt ve telefonu kapattı.

Yerimde rahatsızca kıpırdandım."Bir şey yoktur değil mi?"dedim fısıldayarak.

Babam yutkunarak ayağa kalktı."İnşAllah."

****

-Nevadan-

Boranın yanına yavaşca adımlamaya başladım.Zaten kaçacak yerim yoktu.Etraf koruma kaynıyordu,mübarek!

Tam önünde durduğumda saçlarımı eliyle tutarak kendine doğru çekti.Acıyla inleyerek ona baktım."Ben bitti demeden,bitmiyormuş değil mi?"dedi gülerek.

Elimle saçlarımı korumaya çalışıyordum ama fazla sıkıyordu.

Daha sonra sertçe beni yere atarak"Olanların bütün hesapını senden soracağım,Neva!Bu sefer babanlar bile seni bulamaz."dedi ve kahkaha attı.

Tüylerim diken-diken olurken gözlerim dolmuştu.

Tanımıyordum burayı....Bir yere gidemezdim.

Beni getiren yaşlı adam"Ağam,kızın yanında Boz ailesinin oğlu Hazar'da vardı.Onu  buraya yakın olan depoya götürdük.Emrin nedir?"dediğinde kafamı kaldırarak korkuyla onlara baktım.