Neva/Gerçek Ailem

21.bölüm

Merhabalar!

Final yapmak istemiştim,ama bazılarınız hikayenin harcanacağını söyledi.Ben de ara vererek yazmaya karar verdim.

İyi okumalar.

****

-Kunttan-

"Bilinci kapalı.Kurşun sağ göğsüne isabet etmiş.Nabzı zayıf."

"Ameliyyathaneye hemen!"

Kardeşimin elini bırakmak zorunda kaldım.

Derin nefesler alarak yere çöktüm.

Hissediyordum...

Her şey kötü olacaktı.Yapamayacaktı.

"Nerede?Kızım,nerede?!"

Etraftaki her kes bağırıyordu.

Ama ben Nevayı düşünüyordum.

Neva,yapma lütfen....

Seni seven aileni bırakma.

"O kadın..."Buğranın konuşmasıyla kendime geldim ve ayağa kalktım.

O kadın...

Yasemin Han.

Kardeşimin bu hale düşme sebebi.

Hep kendini düşünürdü zaten.

Kardeşimi asla düşünmemişti.

"Nerede o kadın!Onun yüzünden oldu her şey!"diye bağırdım ona doğru.

O kadına cehennemi yaşatacaktım.

Buğranın yüzü bem-beyazdı.Dahq sonra yavaşca konuştu."A-ambulansta ölmüş."

"Ne?"dedi Arif Akay.

Sendelendim.

Bu kadar kolay mı?

Nevaya yaptıklarını ödemeden mi?

Sinirle bağırdım ve duvara yumruk attım.

Hayır,hayır,hayır.

Nevaya eğer ameliyyatta bir şey olursa sakinleştirici veremeyecektiler.

Biliyordum işte.Olmayacaktı.

"Baba,iyileşecek değil mi?"

"Evet oğlum.Neva yine yanımıza gelecek.Hadi sen otur,Azat."

"İyileşemeyecek."tek kelime çıktı ağzımdan.

Dayanamayacak.

Kafamı iki yana sallayarak"Olmayacak.Hissediyorum.Her şey tepe-taklak olacak."

****

-Hadi benden de okuyun biraz-

Nevanın ameliyyatı hala devam ediyordu.Aradan 1 saat geçmişti.Ama kimse bir şey dememişti.

Bütün her kes perişan haldeydi.Baba tarafı da haberi duyar-duymaz hastaneye gelmişti.

Tabii,Araf ve annesini saymazsak.

Ailenin bir kısmı kantindeyken diğer kısmı ameliyyathanenin önündeydi.

Her kes sırayla kantine gitse de,Kunt ve Arif Akay yerlerinden kıpırdamamıştı.