İçerik Kurallarımızı güncelledik.
Hikâyeleri güvenli bir şekilde paylaşmaya devam etmek için en güncel kuralları inceleyin.

4.bölüm

44.9K 1.9K 473
                                        

"Ne ablası be?!Ne kardeşi?"dedim şokla.

İkisi de hala bacağımdan yapışmıştı.

"Ablamız değilmisin sen bizim?Adın Neva değil mi?"dedi sarışın olan.

Allahım ya!

"Türkiye nüfusunda bir tek Neva ben değilim."dedim ve kemdimi kurtarmaya çalıştım.

En son ayaklarım bir-birine dolandı ve yere düştüm.

Yere düşmemle ikisi de bacağımı bırakmıştı.

Senin düşmeni bekliyorlarmış.

"Ne demek,neden özür diliyorsunuz canım.Kendim düştüm ne de olsa."dedim alayla ve ayağa kalkarak üzerimi silkeledim.

Hey,eşofmanım yırtılmış.

Bunu.neden daha önce görmemiştim ki?

Sefil hayatı işte ne yaparsın?

Cüzdanımı cebimde göremeyince durdum.

Yapma....

Konaktaydım ama.

Neden yok ki?

Yüzümü buruşturarak ceblerime bakındım.

Telefonumu ve kulaklığımı elime aldım.

Ama yoktu.

"Al işte.Bu Mardinde nasıl profosyonel hırsızlar var?İstanbulda bile böyleleri yok!"sinirle en son bağırdım.

İlk bavulum.

Sonra çantam.

Şimdi de cüzdanım.

Ulan alım kıyafetlerimi de soyun!

Yok,namus buralarda her şey.

Ha o yüzden sadece kıyafeti bıraktılar.

Allah razı olsum ya,ben ne yapardım namussuz.

Telefonumu açtığımda okulumdaki arkadaş dediklerimden mesaj gelmişti.

Kim bilir gene ne isteyecektiler?

Telefonu kapatarak elimde tuttum.

Eşofmanıma artık güvenmiyordum.

"Oy babaannem qurban!"bir kadının hızla ağlayarak bana doğru geldiğini gördüm.

Hayırola?

Hayrola,hayrola...

"Tanımadığım insanlara sarılmıyorum."dedim ve geri çekildim.

Dediklerimle yerine çakılmıştı.

"Kızım,gel seni ailenle tanıştırayım."dedi babam.

Alayla güldüm.

Ailem?

O ne yeniyormuymuş?

Aileden kazık yeniyormuş,evet.

"Ben ailemle tanışmak istemiyorum ama.Dediğim gibi yurdda kalacağım.Böyle burada kaldıkca sonunda montumu da alacaklar."dedim ve arkamı dönerek kapıya doğru yürüdüm.

"HAYIR!"diye bağırdı babam.

O nasıl ses be?

"Niye bağırıyorsun ya?Duyuyoruz."diye mırıldandım.

Yine yanıma geldi."Bak lütfen,seni daha önce kaybettik.Bu sefer de gitmeni istemiyoruz.Yalvarırım,gitme."dedi ağlayarak.

Şuan karşımda Mardinin ağalarından  bir tanesi yalvararak ağlıyordu.

Anlatsam inanmazlar.

"Ya beni istmeyen sizsiniz!Şimdi neden böyle yapıyorsunuz?"dedim sorarak.

"Seni istemediğimizi kim söyledi?"dedi bir adam.

"Annem bana ben doğduğum zaman babamın beni istemediğini söyledi.O yüzden beni kendi büyütmüş."dedim.

Dediğim an Agir denen adam avludan hızla gitti.

"Hesap verecek!"diye bağırmayı da unutmadı.

"Oğlum dur hele!"diye arkasından bir kadın koştu.

Bir dakika,bu Agir babamın oğluysa,benim de abim.

Okay.

Peki bu kadın?

Acaba Agirle üvey kardeşmiydik?

"Hayır,yalan.Ben seni hep istedim.Sen doğduktan sonra küveze almıştılar seni.Kucağıma bile almıştım.Seni o camın arkasından izledim.Ama sonra öldüğünü söylediler bize."dedi ve durdu.

Ana,ben ölmüşmüyüm.

"Küçücük bir bebek mi ölmüş?Ay ne kadar da kötü olmuş."dedim ve alt dudağımı ısırdım.

"Annen senin acına katlanamayıp boşandı guya.Sonra bir daha gelmedi.Ben senin ölmediğini  2 yıl sonra öğrendim.Ama bulamadım seni."dedi.

Madem öyle.

Nasıl bulamadı?

"Koskoca Mardinin ağası,bir bebek mi bulamadı?"dedim ciddi bir sesle.

"Gerçekten,bulamadım.Annen gizliyordu seni.Bulamadım.Aradı-"

"Banane ya!Bulsaydın!Haksızlık bu!"dedim sinirle.

Yıllarca evlatlarına babalık yapmışken,bana yapmaması haksızlıktı.

Babam yanımda olmadığı için çoğu kez hakaret yemiş,dışlanmıştım.

Beni okul çıkışı alan babam yoktu.

Beni parka götüren babam yoktu.

Bana uyurken masal anlatan babam yoktu.

Benim kimsem yoktu.

Ama onların babası vardı!

Benim babam yoktu!

"Kabul etmiyorum!Buraya gelerek en büyük aptallığı yaptım!Devayı dinlememeliydim!"dedim ve hızla gitmeye başladım.

Tam kapıdan geçiyordum ki,korumalar önümü kesti.

"Çekil be.Gidiyorum işte."dedim ve ittim.

Yerlerinden kıpırdamamıştılar bile.

"Söyle adamlarına çekilsinler."dedim babama.

Kafasını iki yana salladı."Bu sefer izin vermem.Kızımın gitmesine izin vermem."dedi.

Elimi anlıma vurarak sakinleşmeye çalıştım.

Ya anne neden hayat hikayemi bana yalnış anlattın  ki?

Şimdi ben ne yapacağım?

Kızım,beleş yemek var işte git de faydalan.Sefil hayatla nereye kadar?

"DEVA!"

****

Bitti.

Nasıldı?

Baba bey...

Sizce doğruyumu söylüyor?

Bays.👋

*19.04.2024.*

Neva/Gerçek AilemBağımlısı olacağınız hikayeler. Şimdi keşfedin