İçerik Kurallarımızı güncelledik.
Hikâyeleri güvenli bir şekilde paylaşmaya devam etmek için en güncel kuralları inceleyin.

25.bölüm

12.2K 806 80
                                        

"Ya ne halay çekmesi ya!Halay çekmeyi bilmiyorum ben!"diye Azat abime çıkıştım.

Yine beni çekiştirerek"Ya ben sana öğreteceğim."dedi.

Ama inadım sonunda galib gelmişti.Azat abim de benim bırakarak babamlarla halay çekmeye gitti.

MaşAllah sanarsın bir metro.

Halay oynayanlara baktığımda güzelim-ay pardon yakışıklımı gördüm.

"Bir insana halay çekmek  bu kadar mı yakışır be güzelim!"dedim yakınarak.

"Ne?Duyamadım ne dedin?"yanımdan Esranın sesi gelmesiyle korktum.

"H-hiç...."dedim hemen.

Kafasını sallayarak halayı gösterdi."Ay ben duramayacağım!"dedi ve halaya doğru gitti.

Çaktırmadan halay çekenlere bakıyormuş gibi yaptım.Ama aslında aslan parçama bakıyordum.

Derin bir nefes alarak gözlerimi kapattım.

Ay,noluyor bana ya?!

Gülümseyerek gözlerimi açtığımda önümde Azat abimi görmemle çığlık attım.

Bana tek kaşını kaldırarak  bakıyordu."Hayırdır,Neva?Düğüne geldiğimizden beri artist-artist haraketler yapıyorsun?"kollarını göğsünde birleştirerek sordu.

Tedirgince anlamaması için gülümsedim."Seni çok seviyorum biliyorsun,değil mi?"dedim.

Hemen yumuşayarak bana sarıldı."Oy benim canım kardeşim!"ama hızla benden ayrılarak omuzlarımdan sarstı"Yemezler küçük şeytan!"dedi.

Gözlerimi büyüterek ona baktım."Azat abi,sen içtin mi?"

"İçmedim!Dökül şimdi ne oluyor?"

Normal davranmaya çalışarak"Geçmişi yad ediyordum.Annem,abim,İstanbul  falan anlarsın ya...."dedim üzgün sesimle.

İnanmış olacak ki,kaşları düzeldi.

"Ha,tamam....Ben gideyim de sen geçmişe tam dön."dedi ve yanağımdan öperek gitti.

"Allahım çok şükür!"dedim ve yerime oturdum.

Halaya baktığımda sevdiciğim hala halay çekiyordu.

Hele ayaklarını yere vurma şekli.

Off....

"Sen ve ben.....Biz ola bilirmiyiz,beyefendi?"

****

-4gün sonra-

"Hadi Neva!Okula geç kaldık!"Buğranın böğürmesiyle göz devirdim.

"Bekle lan it!"dedim.

Okul giysimi düzelterek çantamı ve telefonumu aldım ve odadan çıktım.

Şu aralar depresyondaydım....

Sevdiciğimi bu 4 günde bir kere bile görememiştim!

Olayyyyy!

Evet....

Ne kadar dışarı çıksam da,karşılaşmamıştık.

Şimdiyse okula gidiyordum.

Evet şükürler olsun ki,sonunda o okula adımımı atacaktım.

Üzerimde mavi etek,beyaz gömlek,mavi kravat ve mavi ceket vardı.

Neva/Gerçek AilemBağımlısı olacağınız hikayeler. Şimdi keşfedin