"Şimdi bizim tayfayı ben anlatayım sana."dedi Buğra ve şarışın olandan başladı."Bu Ayberk."dedi.
Bu çocuktan gözüm su içmiyor.Çapkın gibi birisine benziyor.
"Memnun oldum,Neva."dedi ve göz kırptı.
"Ben kendimi tanıtırım.Ben Yusuf.Sen de Neva."dedi gülümseyerek.
Karşılık verdikten sonra diğerlerinden biri"Ben de Toğrul.Memnun oldum."dedi.Ben de karşılık vermiştim.
"Ben de Murat.Tanıştığımıza sevindim."dedi ve eliyoe saçlarını dağıttı.
"Ben de sizi tanıdığıma memnun oldum."dedim ve Buğraya dönerek"Çıkışta kendimiz mi gideceğiz yoksa babam mı gelecek?"dedim.
Kafasını iki yana sallayarak"Bizimkilerle daha da alışman için awm'ye gitmeyi planlamıştık.Gidelim mi?"dedi.
Dudaklarımı büzerek"İlk önce seninle bir şey konuşa bilirmiyim."dedim.
"Kaşlarını çatarak"Tamam.Biz geliyoruz.Bahçeye çıkın siz."dedi.
Çantamı alarak omzuma taktım.Buğrayla yalnız kaldığımızda derin nefes aldım.
"Lodos abimin mektupu.....Neden sendeydi?"aniden sormamla affalandı ve yutkundu.
Bu soru kafamı karıştırıyordu ve benim öğrenmem lazımdı!
Fazla merak başa bela!
"Neva.."
"Lütfen cevap ver,Buğra."
"Ben pişmanım.Böyle olacağını bilsem,verirdim.O zamanlar babamlar seninle ilgileniyordu ve ven seni kısk-"
"Peki.Yeter bu kadar açıklama."dedim ve yüzüne bakmadan sınıftan çıktım.
"Neva dur!"kolumdan tutarak kendine çektiğinde kolumu ondan sertçe çektim.
"Buğra,ana-bacı girmek istemiyorum,çünki kendim de ortada gidiyorum!"dedim ve ardından"Eve tek başıma gideceğim.Ne haltlar yiyorsanız yiyin awm'de!"dedim.
"Neva!"ne kadar seslense de aldırmadan okuldan çıktım.
Kıskançlık yüzünden vurulduysam,yaptığının cezasını çekmeliydi.
****
Yolda dalgınca yürüyerek eve gidiyordum.
Buğra itinin yaptıkları aklıma geldikce sinirleniyordum.
"Ya neden her kesin ikizi normalken,benimki anormal?!"diye sitem ettim.
Karşı-karşıya geçmek için durdum.Sağ tarafa baktıktan sonra sol tarafa bakmadan yola atladım ve daha sonra sağ tarafa baktığımda bir arabanın geldiğini gördüm.
Şokla yerimden kımıldamazken kollarımla kendimi korudum.
"Ya al işte şimdi öldüm!Bu sondu!Daha Buğra itinin faturasını kesecektim!"
Tek gözümü açarak etrafa baktığımda hayatta olduğumu fark ettim.
"Ohh,ölmemişim."ellerimle üzerimi yoklarken bir şeyim olmadığının teşhisini koydum.
Sağ tarafa baktığımda arabayla aramızda 1 metre gibi fark vardı.
Oha kıl payı!
Daha sonra sürücü koltuğuna baktım.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Neva/Gerçek Ailem
Novela Juvenil17 yıl önce annesi tarafından ölü olarak bildirilen Neva... Yıllardır onun hasretiyle yanıp tutuşan Akay ailesi... Ama... Ortada bir sorun vardı.Neva kendisini babasının istenmeyen çocuğu olarak biliyordu... Annesinin Nevayı 17 yıl sonra Mardine gö...
