Neva/Gerçek Ailem

40.bölüm

"Hayır."

"Seviyorsun."

"Hayır."

"Seviyorsun."

"Lan hayır diyorum,gerizekalı!"Hazarın saçını yolduğumda inleyerek ellerimi çekiştirdi."Bırak saçımı,Neva!Güzelim saçlarımı mahv ettin!"

"Hani beni seviyordun?!Benden değerli mi saçın!"dedim ve ayağına tekneler savurdu.

"Anasını satayım,elinde ağır!"dedi ve kaçmaya başladı.

Arkasından koşarak"Anam mı var satasın?!"diye bağırdım.

Arkasından tam gaz koşarken ayağım takılarak yüzüstü düştüm.

Dizlerim acıdığında ağlamalık sesler çıkarttım.

"Neva!"Hazar yanıma gelerek beni oturtdu.

O dizime bakarken ben de söylenerek ona yumruk geçiriyordum."Senin yüzünden,neden beni arkandan koşturuyorsun ki!?"

"Hep ben koşacak değilim ya.Biraz da  sen benim peşimden koş."göz kırparak kanayan  dizimi öptü."Bak öptüm,birazdan geçer."dedi ve diğer dizimi de öptü.

Gözlerim irice açılmış ona bakıyordum.Çocuğu hakkatten kendime aşık etmiştim.

Ee,ne de olsa ben Nevayım.Dediğimi yaparım değil mi!

Hem bir dakika!

Şimdi biz neyiz?

Arkadaş.

Aşk arkadaşı ama!

"Neva,iyimisin?"gözümün önünde sallanan elle gerçek hayata geri döndüm.

Ayağa kalkmaya çalıştığımda dizlerim sızladı.Biraz durduktan sonra yürümeye devam ettim."Getirdin bizi,antin-kuntin bir ormana!Düşünce de  'Neva iyimisin!?'.İyi falan değilim lan!"sesimi kalınlaştırarak onu taklit ettiğimde kıkırdadı.Göz devirerek yürümeye devam ettim.

Yanıma koşarak geldi."Seni taşıya bilirim.Yine düşersen dizlerin daha berbat bir hal alır."dediğinde ona ölümcül bir bakış attım.

"Bana sakar mı demeye çalışıyorsun?"tek kaşımı kaldırarak sorduğumda bana baktı."Alıştırma olsun diye şey ettim."yaptığı imayı anlamasam da yine de omzunu cimcikledim.

Omzunu tutarak benden bir kaç adım uzaklaştı."Elin ağır diyorum,hala vuruyorsun.Kolum morardı!"dedi bana ters-ters bakarak.

Dilimi çıkartarak"Umrumda değilsin!"dedim.

Yüzü düşerken"O kadar mı nefret ediyorsun?"dedi.

Ciddiye mi aldı beni?

Hayır yani,erkek olmazsa regl falan derdim.