The Married Woman

Chapter 23

Pag tapos kung iayos ang mga gamit ko kanina naligo agad ako at nag pahinga. Umidlip ako ulit dahil sa kalahati lang ang tulog ko. I'm in my pajamas now, just like the old Evora, with nothing else to worry about except school and sleep. And I want to go back to that. It's already 5:16, and I can hear a car downstairs. I know it's them.

Tumingin ako sa bintana and it's them. Kita kung sabay na lumabas si Mama at Ate Aisha bumaba ng sasakyan na nag pangiti saakin. Patakbo akong lumabas sa kwarto ko para salubungin sila.

"Yaya Sabel." rinig kung tawag ni Mama.

Bago ako bumaba sa hagdan ay nakangiti akong nakatingin sa kanila.

"Yaya Sabel is the food ready? Let's eat, sabay sabay na tayo." sabi naman ni Ate sabay lapag ng bag niya sa sofa.

And it seems they look so tired.

"Ma'am si E-" 

"Mama! Ate!" ngiting tawag ko sa kanila na nag palingon sa kanila sa kinaroroonan ko, patakbo akong bumaba sa hagdan.

Kita ko na lumiwanag ang tingin ni Mama saakin nang makita niya akong papunta sa kanya. She opened her arms, eager to hug me. I immediately hugged Mama tightly. She hugged me back just as tightly, gently stroking and kissing my hair repeatedly, as if she were a mother who had been separated from her child for a very long time.

"Evora, anak ko. What are you doing here?" sabi ni Mama na hinahalik halikan ang buhok ko.

"Mama, I miss you. I'm home." sabi ko na hanggang ngayon nakayakap parin sa kanya, bigla namang tumulo ang luha ko.

"I know, I know, I didn't realize that the suitcases that were here earlier were yours. I'm glad that you're here, Anak." sabi ni Mama at humiwalay sa pagkayayakap, hinawakan niya ang mukha ko at hinalikan sa magkabilaang pisnge.

"Oh my baby! Ang bunso ko." sabi niya at niyakap ulit ako.

"Evora, paano naman si Ate?" humiwalay sa pagkakayakap saakin si Mama, at ganun rin ako ng mag salita si Ate.

"Ate! Nandito na ako." masayang sabi ko sa kanya at niyakap siya, ganun rin siya saakin.

"I'm glad you came home, I'm happy you're here. Now I have someone to talk to and someone to tease again." sabi ni Ate na nag patawa saamin.

"Mama oh si ate." sumbong ko kay Mama at humiwalay sa kanya.

"Kayong dalawa talaga kahit kailan." sabi ni Mama, I could see the happiness in both of them, because just like me, Ate and Mama were also moved to tears. It feels like I've been abroad for 30 years.

"What's going on?" sabi ni papa, agad na umalis si Ate na nakaharang sa pintuan.

"Evora? What are you doing here, Anak?" nakangiting tanong ni Papa, pero hindi ito katulad kay Mama at Ate.

"Pa, bawal bang umuwi dito? Syempre, miss ko kayo." sabi ko na nag patawa sa kanya, lumapit ako sa kanya and hugged him at ganun rin siya.

"Yaya Sabel, mas nauna ka pang nakaalam na nandito si Evora, and you didn't tell us." sabi ni Mama.

"Ma'am nagulat lang din po ako kanina nung nakita ko po si Ma'am Evora, tsaka naisip ko naman po na sasabihin sana sa inyo kaso nga lang po ang sabi niyo po saakin ay kapag nasa opisina po kayo ay wag po kayong iistorbohin." depensa naman ni Yaya Sabel kay Mama.

"Maybe you two planned this." sabi naman ni Ate sabay turo saamin ni Yaya Sabel.

"Ay Ma'am Aisha hindi po ah." sabi naman ni Yaya Sabel

"Oh tama na yan, tara na at kumain ng sabay sabay. Masaya kami dahil dumalaw ka dito pag tapos ng kasal mo anak." sabi naman ni Papa, ngumiti lang ako bilang sagot.