The Married Woman

Chapter 27

It's Monday, and I woke up early so I could arrive early at St. Bernadette. It's 7:15. I need to be at school early because if I'm late, there'll be more students, and the line will get longer. I really don't like standing in long lines—I get annoyed quickly when that happens.

I'm wearing a white top paired with black front-zip pants and white shoes. My bag is a brown Marc Jacobs. My hair is in a ponytail with a voluminous style, so I look neat and presentable.

Chineck ko pa ang bag ko at kwarto ko kung may nakalimutan ba ako, and when I was sure I hadn't forgotten anything, I stepped out of my room. Now, I'm just thinking about how I'll get to school since I don't have any fare. Wala naman kasing driver si Dame kaya walang mag hahatid saakin. See? I look so good, and my outfit is on point, but I don't have any money. Pero sa suot ko ngayon hindi naman halata na wala akong pera.

Palabas na sana ako ng pinto ng tinawag ako ni Nanay Bebeng, agad ko rin naman siyang nilingon. Papalapit siya saakin na naka apron at may dalang sandok. Pawis na pawis rin siya.

"May lakad ka ata." sabi niya ng makalapit na siya saakin.

"Opo Nay, pupuntahan ko lang po ang mga kaibigan ko." sabi ko, hindi ko sinabi sa kanya na sa school naman talaga ang punta ko.

"Ganun ba, pero ano ang sasakyan mo? Umalis na si Dame kanina pa at wala rin siyang driver." sabi ni Nanay Bebeng.

Oo nga ano nga ba ang sasakyan ko? Wala nga akong pamasahe, ayoko naman mag lakad hindi ko alam kung paano pumunta sa St. Bernadette na galing dito sa bahay ni Dame.

"Okay lang po, mag tataxi naman po ako. Alis na po ako baka hinihintay na nila ako." pag papaalam ko kay Nanay Bebeng, baka malate ako at hahaba ang pila.

"Gusto mo bang ihatid kita sa labasan, Evora?" tanong ni Nanay Bebeng.

"Hindi na po Nay, salamat po kaya ko naman. Alis na po ako!" sabi ko at tumakbo at lumabas ng gate.

May sinabi pa siya pero hindi ko na ito narinig.

I'm still here in front of the gate, waiting for a taxi to pass by. I don't want to walk to the market to catch a taxi there. May mga taxi naman na dumadaan kaso halos may pasahero. It's so hot today, and I didn't bring an umbrella—I forgot to borrow one from Nanay Bebeng. I've been standing here for hours waiting for a taxi, and I can already feel the sweat dripping down my face. Wala pa sa school stress na agad. 

Tumingin ako ng oras at mag aalas nwebe na, isang oras ata akong nakatayo dito. Hindi nag tagal ay may taxi na dumaan na walang pasahero. Pinara ko ito at agad na pumasok sa loob. Mamaya ko na iisipin ang pambayad ko dito kapag malapit na ako sa school.

"Manong sa St. University of Berdanette po." sabi ko sa driver ng nakapasok na ako sa loob.

It took a while before I finally arrived here at St. Bernadette, partly because of the traffic earlier. I was about to open the taxi door to get out when the driver stopped me.

"Ma'am bayad niyo po." sabi ni manong driver at nilapit niya ang kamay niya saakin.

Napalunok ako ng sinabi niya yun at the same time kinakabahan rin. Wala talaga akong pambayad kahit barya wala akong dala. Paano na'to ngayon, baka ito pa ang dahilan para makulong ako.

"Oh yeah, I forgot. How much is it?" tanong ko, na akala mo may pambayad.

"Two thousand one hundred fifty po, Ma'am." sabi ni manong driver, napalunok ulit ako ng marinig ko yun.

Saan ko hahanapin yun? Halos maubos na yung laway ko kakalunok.

"Two thousand one hundred fifty?! Manong naman, bakit ang mahal?! Gaano ba kalayo ang binyahe natin at ganyan ang singil mo? Hindi pwede yang ganyan minumodus mo ata ako ipapakulong talaga kita." masungit kung sabi sa kanya at nakataas ang kilay.