Συνέβη εκείνα τα Χριστούγεννα

Κεφάλαιο 18.

Δεν κατάφεραν να κοιμηθούν εκείνο το βράδυ. Ήταν και οι δύο κουρασμένοι αλλά όλα όσα μοιράζονταν ήταν ικανά να τους κρατήσουν ξύπνιους. Δεν ήθελαν να χάσουν λεπτό γιατί σύντομα θα έπρεπε να αποχωριστούν. Κανείς δεν ανέφερε το γεγονός πως εκείνος θα έφευγε μετά τα Χριστούγεννα, ούτε πως δε θα βλέπονταν τόσο συχνά, γιατί δεν είχε πια καμία σημασία. Μιλούσαν ασταμάτητα. Μοιράζονταν ιστορίες από το παρελθόν, από περασμένες σχέσεις και περασμένα Χριστούγεννα ενώ δεν έπαψαν να γελάνε και να ανταλλάσσουν φιλιά και χάδια. Της έκανε ξανά έρωτα γιατί δε χόρταινε το σώμα της. Του άρεσε να την κρατάει ολόγυμνη στα χέρια του και η Αμέλια γινόταν όλο και πιο τολμηρή όσο περνούσε η ώρα, κάτι που του άρεσε γιατί σήμαινε πως ένιωθε πραγματικά όμορφα μαζί του.

«Θέλω να δοκιμάσουμε», του είπε, απολαμβάνοντας τα φιλιά που άφηνε κατά μήκους της σπονδυλικής της στήλης.

«Ποιο πράγμα;»

«Τη σχέση εξ' αποστάσεως, αν το θες κι εσύ». Τον κοίταξε πάνω από τον ώμο της και ο Τριστάν χαμογέλασε, δαγκώνοντας το κάτω χείλος του. Ξάπλωσε στην πλάτη της και τύλιξε τα πόδια της γύρω του. Τον τράβηξε κοντά της και φίλησε τα όμορφα χείλη του. Ο Τριστάν ανταπέδωσε το φιλί με πάθος, δάγκωσε τα χείλη της και χάιδεψε το γυμνό της σώμα, αλλά αυτό που λάτρευε να κάνει ήταν να κρύβει το πρόσωπό του στα μαλλιά της και να ανασαίνει βαθιά το άρωμά της.

«Το θέλω. Αλλά θα είναι δύσκολο...»

«Το ξέρω», αναστέναξε και γαντζώθηκε πάνω του γερά. «Δε θα το έκανα για κανέναν άλλον. Θα βρούμε τρόπο-»

«Η Νάντη είναι μια ώρα μακριά με το αεροπλάνο. Θα έρχομαι, θα έρχεσαι, θα περνάω και χρόνο στο Παρίσι για δουλειές...»

«Ναι, θα τα καταφέρουμε», γέλασε, ανήμπορη να πιστέψει πως πήρε τελικά αυτή την απόφαση. Ήταν υπέρβαση, αλλά για τον έρωτα κάνεις υπερβάσεις χωρίς δεύτερη σκέψη, ειδικά για άτομα που αγγίζουν την ψυχή σου όπως έκανε ο Τριστάν στη δική της ψυχή. Τα υπόλοιπα θα τα έβρισκαν στην πορεία, στην κοινή τους πορεία, που θα έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι της για να μην έχει το παραμικρό εμπόδιο.

«Τελικά αυτά τα Χριστούγεννα δεν είναι τα χειρότερα», την πείραξε, κατά τις εφτά το πρωί, όταν αποφάσισαν να ντυθούν και να τακτοποιήσουν το σπίτι πριν καταφτάσουν οι δικοί της.

«Όχι, αλλά χάρη σε σένα δεν είναι, αν δεν ήσουν εδώ σίγουρα δε θα περνούσα καλά», τον διαβεβαίωσε. «Τώρα που το σκέφτομαι, ούτε καν τα περσινά δεν ήταν τα χειρότερα Χριστούγεννα», κάγχασε και αμέσως είδε την κακή της διάθεση να επανέρχεται.