Bankzitters Imagine.

72. Raoul

Vandaag is het eindelijk zover: de dag waar ik al maanden naar uitkijk! Raoul stelt me voor aan zijn kijkers. Als een beginnende streamer voel ik me enorm vereerd dat ik mee mag doen aan een aflevering van Koken met Roelie.

Mijn hart bonst in mijn keel terwijl ik door de hal loop naar de keukenstudio. Overal staan camera's, lampen en mensen die druk in de weer zijn. Raoul staat al klaar achter het aanrecht, met dat typische grijnsje op zijn gezicht dat zijn volgers zo goed kennen. Zodra hij me ziet, steekt hij zijn hand op.

"Daar is ze dan! De mysterieuze gast waar ik het de hele week over heb gehad," zegt hij met een brede lach. De cameraman draait meteen naar mij toe, en ik voel de warmte van de lampen op mijn gezicht.

Ik probeer ontspannen te glimlachen, maar mijn vingers trillen een beetje als ik mijn haar achter mijn oor schuif. "Hoi allemaal," zeg ik, mijn stem iets te hoog. "Ik ben Y/n, en ik ben superblij dat ik vandaag mag meedoen."

Raoul legt even zijn hand op mijn schouder en knipoogt. "Wees gerust, het ergste dat je kan overkomen is dat je de pasta laat aanbranden — wat, eerlijk gezegd, bijna traditie is in deze show."

Iedereen lacht, en ik voel hoe de spanning langzaam van me afglijdt. De camera draait weer naar hem terwijl hij de intro afsluit, en ik adem diep in. Dit is het dan — mijn moment om te laten zien wie ik ben, niet alleen als Raouls gast, maar als mezelf.

"En Y/n, vertel eens iets over jezelf... en hou alsjeblieft niks achter!" zegt Raoul met een grijns.

Ik slik even en denk kort na over wat ik ga zeggen. De camera voelt ineens weer een stuk dichterbij.

"Nou ja... ik ben Y/n," begin ik, waarna ik zacht lach. "Maar goed, dat wist iedereen al."

Ik haal even adem en ga verder. "Ik ben een beginnende streamer. In het begin dacht ik daar best luchtig over, van: ja, iedereen met een PlayStation of pc drukt op 'live gaan' en boem—daar ben je, op het internet, voor iedereen om te zien."

Ik lach wat ongemakkelijk en schuif een pluk haar achter mijn oor.

"Ik heb een tijdje thuis gezeten van werk... de reden daarvoor zal ik jullie besparen," zeg ik met een kleine glimlach. "Maar ik merkte al snel dat ik het miste om met mensen te praten."

Ik kijk even naar het aanrecht voor me en dan weer terug naar de camera.

"Toen kreeg ik van mijn broer een PlayStation, zodat ik met mijn vrienden Fortnite kon spelen. En toen dacht ik... ja, waarom eigenlijk niet? Laat ik het gewoon proberen."

Raoul knikt terwijl hij naar me luistert. Voor een moment verdwijnt zijn bekende grijns en kijkt hij oprecht geïnteresseerd.

"Maar ik vind dat juist wel mooi," zegt hij tegen de camera. "Want volgens mij denken heel veel mensen dat streamen gewoon een knop indrukken is en klaar. Maar uiteindelijk gaat het erom dat mensen naar jou kijken omdat ze jou leuk vinden."

Ik voel mijn wangen een beetje warm worden en kijk even weg.

"Ja, precies," zeg ik zacht. "Ik had ook nooit verwacht dat mensen echt zouden blijven kijken. In het begin dacht ik vooral: wie zit er nou op mij te wachten?"

"Nou," zegt Raoul meteen, "blijkbaar heel veel mensen."

Ik kijk hem lachend aan. "Je bent wel heel snel met complimenten geven vandaag."

"Ja, wacht maar tot we gaan koken," zegt hij terwijl hij naar de ingrediënten kijkt. "Dan verdwijnen die complimenten waarschijnlijk weer."

De crew begint te lachen en ik schud lachend mijn hoofd.