The Wrong Mate

Hoofdstuk 13

Hoofdstuk 13

En dan zou je verwachten dat het niet erger kan worden? Betrapt worden tijdens een intieme gebeurtenis en als je mate naakt is. Is het vrijdag de 13de ofzo vandaag? Mijn beide ouders, een paar bevriende alfa's en een paar andere mannen- waarschijnlijk bèta's want ik zie Joshua ertussen staan- kijken ons aan. Weet je, laten we terug naar het dorp gaan. Ik heb liever dat het hele dorp ons zo ziet dan deze groep. Maar nee, nu is er geen weg meer terug! " Misschien kun je eerst wat kleren aandoen? " bromt mijn vader. Hij heeft zijn armen over elkaar geslagen en kijkt ons met een neutrale blik aan. Ow, ik krijg zo problemen! Ik ga vlug met Luke naar boven en daar ligt een stapeltje kleren op mijn bed. " Waarom zijn ze hier allemaal? " Er schuilt een beetje vijandigheid in zijn stem. Best logisch eigenlijk. Hij zit in het huis van de vijand met zeker een 5-tal vijandige alfa's. Je zou voor minder boos worden! Ik haal mijn schouders op en draai me snel om als ik merk dat hij de trui van zich af gaat slaan. " Waarom heb ik toch een voorgevoel dat ze het over ons hebben? Dat ze zich eens bemoeien met hun eigen zaken! " sist hij. Opeens is zijn hele humeur opgeslagen. De trui beland, in stukken, aan de andere kant van de kamer. Hij draait zich om en ik zie een rode gloed in zijn ogen. Dit is helemaal niet goed! Een bang gevoel komt bij me op en een seconde later staat hij voor me, zijn armen om me heen slagen en de rode gloed weg. " Niet bang zijn " zegt hij zacht.

Mijn moeder had me al verteld dat alfa's 1. Super bezorgd zijn over hun mate 2. Nadat je gemarkt bent voel je hetzelfde als je mate en 3. Hij wordt snel boos. Volgens mij heb ik nu al zijn humeurschommelingen al eens meegemaakt. Een kus beland op mijn voorhoofd. " Ik ga naar beneden! Ik wil ze hier weg hebben " zegt hij op een normale toon. " technisch gezien ben jij niet de baas over dit huis " zeg ik zacht. Ik twijfelde even of ik dit wel moest zeggen. En ik had het beter niet gedaan. De rode gloed is meteen te zien in zijn ogen en hij drukt me hard tegen de muur. Een pijnlijke kreun komt uit mijn mond en het bange gevoel is terug. " Zeg me niet wat ik moet doen! " bromt hij. Zijn woede laait naar me over. Ik voel hoe boos hij is dat iedereen zich tegen hem keert. Ergens kan ik die woede wel begrijpen.

Hij zet een stap naar achter en ik slaak een korte zucht als zijn ogen terug zijn normale kleur hebben. " probeer alsjeblieft om niet boos te worden beneden " vraag ik hem zacht. " doe het dan voor mij, als je het niet voor jezelf wilt doen " Hij mompelt iets en verlaat dan de kamer. Volgens mij was dat een we-zullen-nog-wel-zien- mompel. Ik loop snel achter hem aan. Beneden staan nog steeds alle mannen van daarnet. Een 10-tal personen: 5 alfa's en 5 bèta's. En daar komen dan nog eens mijn ouders bij.

--------------------------------

A/N: Vote/Comment/Follow