Hoofdstuk 31

1.8K 122 0
                                        

Hoofdstuk 31

De volgende ochtend ga ik met Luke's moeder naar het ziekenhuis toe. Alleen kan ik haar daar niet naartoe laten gaan én ik wil James zelf ook zien. En Luke natuurlijk ook. Hij is 's nachts niet thuisgekomen en ik kan alleen maar raden hoe hij eraan toe is. Ze ziet er echt vreselijk uit. Wallen onder haar ogen. Gisteren moest ik haar bijna verplichten om andere kleren aan te doen. Ze was te erg in shock om ook maar iets te beseffen.Zou het zo ook gaan met mij moest ik op het punt staan om Luke te verliezen? Als er een oorlog aankomt is de kans daarop reëel, zelfs groot. Eigenlijk wil ik daar niet aan denken.

In het ziekenhuis blijkt dat James nog steeds slaapt. Ze hebben hem de hele nacht geopereerd en nu is het wachten tot de verwondingen beginnen te genezen. Gelukkig zijn we weerwolven en genezen we snel. Luke zit te wachten in de gang en komt meteen naar me toegelopen als hij me ziet. " Is alles goed met je? " Na een korte knuffel bekijkt hij me van kop tot teen, inspecterend of de bodyguards wel hun werk doen.

" Het gaat wel. Hoe gaat het met je vader? " vraag ik hem. Luke heeft zijn armen om zijn moeder geslagen en loopt zo met ons naar de kamer. Zijn vader zou normaal elk moment moeten wakker worden. Maar volgens mij zal hij wel veel pijn hebben. Verschillende infusen en verbanden zijn zichtbaar. Het kan niet anders dan dat mijn vader hem gemarteld heeft, voor hij hem bij ons afleverde. Als een stuk afval.

Het duurt nog zeker 2 uur voor Jameswakker wordt. Zodra hij zijn ogen opent heeft zijn vrouw zich al op zijn borst geworpen. Huilend. " Rustig maar, ik overleef het wel " Hij zegt het zacht tegen haar, maar door ons wolvengehoor horen we het toch. Luke en ik laten ze een paar minuten voor ook wij naar hem toe gaan. Zodra James zijn ogen op mij vallen, zet hij zich rechter.

" Ze hebben ons laatste voorstel afgeworpen en toen ik terug naar huis kwam heeft je vader opdracht gegeven om me in de kelder op te sluiten. De details zal ik maar achterwegen laten. Je zal zo ook wel begrijpen wat ik bedoel " De tranen lopen over mijn wangen. Ik had gehoopt dat mijn vader mijn vader nog zou zijn, maar dat is niet zo. Hij is een bloeddorstige moordenaar geworden!

" Ze hebben ons de oorlog verklaard! Tijdens de nacht met volle maan gaan ze de grens overschrijden en komen ze naar ons toe. We moeten ons klaarmaken voor de strijd " We? James moet nog genezen van zijn verwondingen maar hij biedt toch al aan om te vechten? Ik schud meteen mijn hoofd. " U moet eerst genezen. " zeg ik tegen hem. Ik krijg er een kleine glimlach voor terug. " zodra ik uit dit bed mag kom ik met jullie mee. Ga nu maar en laat iedereen het nieuws weten. We hebben geen tijd te verliezen "

Na deze woorden rennen Luke en ik de kamer uit. Onze eerste taak als Alfa en Luna is aangebroken. We moeten onze roedel door deze oorlog leiden. Hopelijk zijn we daar allebei klaar voor.


A/N: De boodschap van James :O De oorlog gaat bijna beginnen :O

Vote/Comment/Follow

The Wrong MateWaar verhalen tot leven komen. Ontdek het nu