The Wrong Mate

Hoofdstuk 37

Hoofdstuk 37

P.O.V Liv

De meeste vrouwen zijn bezig om hun kinderen stil te houden. Ze zijn allemaal bang, ze weten niet wat er aan de hand is. Ik probeer de vrouwen ook wat te helpen, maar mijn gedachten blijven bij één iemand hangen: Luke.

Het gevecht is nu al een paar uur aan de gang. Niemand laat ons iets weten. Alleen bèta Troy heeft ons een bericht gestuurd, dat de bèta van mijn roedel opgeruimd is. Joshua, één van mijn vaders vrienden is dood. Zelf had ik ook een goede band met hem maar ik had kunnen weten dat hij altijd mijn vader's kant zou kiezen. Dat is hem nu fataal geworden.

Het kleine lampje boven ons hoofd knippert af en toe. De geluiden van buitenaf zijn ook niet gedempt. Een klein luchtrooster zorgt ervoor dat we genoeg lucht krijgen, anders waren we allang gestikt met zoveel mensen in dezelfde ruimte.

Het enige dat we hier kunnen doen is wachten en wat proberen te slapen. Ik ben net in slaap gesukkeld als er een felle pijnscheut door me heen gaat. De lucht lijkt uit mijn longen te gaan en ik begin te hyperventileren. Een paar vrouwen proberen me te helpen. Niemand vertelt me wat dit is maar ik heb al zo een idee. Luke is aan het vechten met mijn vader. En hij heeft niet de bovenhand.

Ashley, mijn wolf begint helemaal door te draaien in mijn hoofd. Ze voelt de pijn die Luke en zijn wolf moeten doorgaan. Ik kan hier niet blijven zitten en wachten tot mijn vader hem vermoord heeft. Ashley wil de bovenhand nemen en ik doe niets om haar tegen te houden. Met een luide grom beuk ik tegen de muur aan, nog steeds in mijn mensenvorm. De bakstenen vallen meteen op de grond, door de kracht. Eenmaal in de andere ruimte verander ik in mijn wolf, terwijl ik de trap opren. Ook die deur moet er aan geloven.

Ik loop verder, op zoek naar mijn vader en Luke. Niemand houdt me tegen als ik dicht en dicht bij hen ben. Mijn vader staat over Luke heen gebogen. Hij beweegt niet meer. Het maakt mijn wolf nog bozer. Ik ren op volle snelheid verder en bespring mijn vader van achter. Hij verwachtte dit niet en het werkt in mijn voordeel.

Zodra hij doorheeft dat ik het ben verwijden zijn pupillen wat, alsof hij niet begrijpt waarom ik hem tegenhoudt. Achter me hoor ik Luke pijnlijk janken. Ga weg Liv! Vecht niet met hem! Luke's stem klinkt in mijn hoofd maar ik luister er niet naar. Als ik niet met mijn vader vecht dan vermoord hij Luke. Ik zal altijd mijn eigen leven op het spel zetten om dat van mijn mate te kunnen beschermen, zoals Luke ook voor mij zou doen.

A/N: :O Spannend, al zeg ik het zelf haha :p 

Voor diegene die het nog niet gezien hadden op mijn profiel: dit verhaal krijgt dan toch een vervolg :)

Vote/Comment/Follow