Uyanış

155 3 8
                                        

Ben miydim ölmemesinin sebebi benim sesim mi onu hayata getirmişti ben hem ölümüne hemde yaşamasına sebep mi olmuştum çocukluğum beni bırakmamıştı şunu anlamıştım o birkaç saniyede bazı şeylere geç kalmıştık belki daha erken fark etseydim Efes'e aşık olduğumu o zaman Murat olur muydu veya Efes'e aşık olduğumu hiç fark etmeseydim

Yarıştan önce verdiğim sözü daha önce verseydim o söz tutulur muydu yada o adam bizi hiç kaçırmasaydı göz bebeğim canım bir hastane odasından daha yeni çıkmışken tekrar aynı odaya düşmek senin kaderin mi yoksa tüm bu günahların bedeli mi o zaman ben neden hayattayımda sen o yataktasın biz neden yaşıyoruzda sen ölüyorsun

Annen geldi bugün harberleri görmüş beni suçladı herşey için 7 yaşımdaki Yiğiti bile suçladı sen orda ölürken bende burda öldüm Efes

Birşey daha var ama bunu yüz yüze konuşmamız lazım o geldi çocukluğumuzun prensesi bize bazı şeyleri öğreten o kadın çocuğu olmuş çok tatlı bir kızı var hastaydı kan veriyordu yan sandalyedeydi Efes ben onu özlemişim sende özledin mi

Ama sanırım o beni özlemedi veya belli etmedi bana bakınca bakışı değişti korkmuşmudur benden gözleri doldu aceleyle çıktılar yanına gelince gördüm onu burda kapının önünde sana bakıyordu özlemle sevgiyle bana neden hiç öyle bakmadı onu çok üzdüm diye mi

Barış bugün paket getirdi yüzü gözü kan olmuştu dayak yemiş sırf paketi alıp bana getirmek için Efes ben çok mutsuzum mutlu olmak için buna ihtiyacım var ama Murat bunu istemiyor Barış ne zaman paket getirse elimden alıyor kriz geçirmek üzereyim bunun farkında ama vermiyor bırakmamı istiyor ama bırakamam Efes biliyorsun bırakamam

Dün gözünden yaş aktı parmağını oynattın doktor uyanabileceğini ama ağrın olacağı için geri uyuttuklarını söyledi keşke uyumasan ama o zaman çok canın yanar değil mi

Murat bugün paketi elimden alıp gitti gün bitiyor ama hala burda değil gelmedi aradım ama açmıyor sıkıldı mı acaba bizden Efes çok mu yordum onu

Selam Efes
Murat sabah geldi elinde bir kliniğin ilanı vardı oraya gitmemi istiyor tedavi olup bırakmamı istiyor

Kavga ettik yeniden gitti oysa sabah gelmişti ve biz kavga ettik üzüyorum sanırım onu

Doktor bugün seni uyandıracaklarını söyledi Murat hala yok iki gün geçti ama gelmedi aradım mesaj attım uyanacağını söyledim ama gelmiyor görüldü attı bana her kapı açıldığında o sanıyorum neden hala burda değil

Murat geldi ama perişan bir halde geldi dayak yemiş üstü başı içki kokuyor yüzü solmuş oda dayanamıyor artık geri gel Efes özledim

Beni korudun ama ya sen yaralarının hepsi enfeksiyon kapmış vücudunda fazlaca kırık var Efes sen beni korudun ama kendini öldürdün

Son 2 saat uyanacaksın kavuşacağım sana Efes

2 saat sonra

Koridorda bir sağa bir sola gidip duruyordum doktorun gelip iyi haberi vermesini bekliyordum Murat bekleme sandalyesinde oturmuş ellerini dizlerine yaslayıp yüzünü oraya gömmüştü fazlaca dağılmıştı tahmin ettiğimden bile fazla dağılmıştı gerçi ben nasıl hala ayaktaydım anlamıyordum orda günlerce kaldık Efesin yavaş yavaş ölüşünü izledim benim yüzümden ölüşünü

"Benim yüzümden" diye fısıldadım istemsizce kendi sesimi bile zar zor duyarken gözümden yaş aktı gerçekten benim yüzümdendi ben ona zarar vermiştim "benim yüzümden" dedim tekrar sanki  kendimi cezalandırmak ister gibi bu sefer Murat duydu beni bakışlarını bana çevirdi ona baktım tükenmiş vazgeçmiş haline sahi neden böyle olmuştuk biz "ben olmasaydım o iyi olacaktı" dedim Murata bakarak birşey söylemedi sadece kafasını salladı oda mı böyle düşünüyordu

Asker YariHikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin