Love Chain [EDITED]

[Chapter 20] unlucky

[Natasha POV]

"Because of---" Napahinto ako sa pagkanta hearing my horribly hoarse voice.

"No. Again." I cleared my throat in an attempt to sing again.

"Becau----ARGH!" I sat down out of frustration. Mag tatatlong araw na akong hindi makakanta! Puro nalang ako pyok! This is irritating. Hindi ako makakanta nang maayos.

"Oh Monita!" At kung minamalas ka nga naman. Malat ka na nga, may mangungulit pa sayo.

He almost jumpingly went to my side para makiupo.

"Monita----"

"Natasha. Natasha ang pangalan ko." I corrected him. That monita thing is being overused these past days. Masyado niyang kina-carreer ang pagiging 'boyfriend' kuno niya sakin.

"Tsk... Wag mo masyadong pahirapan ang sarili mo. Kung hindi mo kaya, hindi mo kaya! Gagaling din yan..." Umupo siya sa tabi ko at tinignan ko nalang siya nang masama na para bang gusto ko siyang KATAYIN! Mukhang nakuha naman na niya ang ibig sabihin ko kaya naman mas pinili nalang niyang lumayo sakin.

"O-okay. H-hindi na." Sabi niya habang nakataas ang dalawang kamay niya na para bang sumu-surrender sa mga pulis.

"Ano ba kailangan mo? Bakit wala ka yatang kasamang babae ngayon?" I stood up then asked him coldly.

"Hay. Monita, diba sabi ko sayo hindi na ako casanova like what you think." Inakbayan ako ng CASANOVA na ito pero nilihis ko nalang ang katawan ko.

Pwede ba? Hindi na cassanova? I looked at him from head to toe.

"Yeah right." After I said that, naghanda na din agad ako para lumabas ng L.S room. So iba na pala ang meaning ng 'hindi na cassanova' ngayon. Ang araw araw may bagong babaeng kalaplapan sa janitors' place! Handa na sana akong lumabas nang marinig ko siyang sumigaw ng pangalan ko.

"NATASHA MAE QUIJANO!" Ano nanaman bang problema nito?

"Bakit JAMONITO 'James' AQUINO?!" I looked back at him then returned the favor.

"Hanggang ngayon ba galit ka padin sakin?" Tanong niya sakin nang makalapit na siya sa kinatatayuan ko. Nagcross arms ako sa harap niya,

"Eh anong gusto mong gawin ko? Matuwa ako sayo dahil ninakawan mo ako ng halik nang araw na iyon?" Diretsahang tanong ko sakanya. Argh! Whenever I remember that day, UMIINIT ANG DUGO KO!

"Hindi naman."

"Exactly." Matipid kong sagot sakanya. Walang kwentang kausap.

"But it's just a kiss." Mas lalo atang tumaas ang prisyon ko nang narinig ko siyang sabihin yan.

"Para sayo siguro halik lang yun. Kasi milyon milyong babae na ang nahalikan mo. Pero para sakin?!" I have no time explaining myself to him. For sure, that casanova wouldn't understand a shuck thing that I'll be saying. Nakakaasar lang siya. Kaka-bagot! Nagsimula na akong maglakad palayo.

" Wait!!" Habol niya sakin.

"Kill yourself." Bulong ko saka ko pinihit palabas ang doorknob leaving him behind.

Minabuti ko na magpunta sa voice1 para maka-attend ng klase. I will attend class. I MUST attend. Kahit na halos lumuwa na ang tonsils ko sa sobrang pag pra-practice. I will!