Eftalya

Kayıp sır

Güneş doğmamıştı henüz. Aşağıdan sesler geliyordu. Şaşkın bir şekilde iniyordu merdivenleri,Ege. Erhan ve Nuran Demir'in sesini algıladı. Orda olduğunu belli etmeden izliyordu.
Nuran: "Allah senin belanı versin! Nasıl yaptın böyle bir insandınız davranışı ? Nasıl yaptın ha ?
Erhan:"Mecbur kaldım. Mecbur kalmasam yaparmıyım ?"
Nuran:"Başkalarının günahları senin günahlarını hafifletmez."
Erhan:"Peki ya senin günahların? Hadi,git durma anlat her şeyi Ege'ye."
İsmi geçene kadar hiçbir şey geçmiyordu Ege'nin aklından, neydi söylemeleri gereken şey ?
Nuran:"Sen onu Meryem'i yatağa atmadan önce düşünecektin."
Ege'nin gözleri kızarmaya başladı. Ne yapacağını şaşırmıştı. Nuran Demir ağzından çıkan kelimelerin farkındamıydı ?
Nuran:"Öyle içten sordu sana gelip,Babam kim ? Diye. Sen nağaptın gerçeği sakladın."
Erhan:"Bağırma duyacaklar. Ne demeliyim ? Baban ben olabilirim mi ?"
Erhan Demir'in ağzından bu sözcükler döküldüğünde, Ege'nin adeta kalbine hançer saplanmıştı. Böyle bir ihtimal olamazdı. Kendini daha fazla tutamadı. Saklandığı yerden çıktı.
Ege:"Babam mı olabilirsin ? Sen ne saçmaladığının farkındamısın ? Adi herif ! Annem hakkında nasıl böyle konuşabiliyorsun ?"
Erhan:"Laflarına dikkat et! İyi niyetimi suistimal etme. Şimdi söyleyeceklerimi iyi dinle, baban olma ihtimalim var. Ben meraklımıyım senin gibi bir piçe sahip olmayı ? Bugün gidip DNA testi yaptıracağız.
Bir şey diyemedi Ege. Ne diyebilirdi ki ? Intikam için yanıp tutuşuyorken bu nasıl olabilirdi ? Yıllardır saklanan kayıp sır açığa çıkıyordu. Geçmiş çoktan kapalı kutular ardına kaldırılmıştı. Kayıp sır ise günyüzüne çıkıyordu...