Locker 246

Twenty-first Chapter - First Night Together

Thanks for all the votes and comments! I really do appreciate them!! <3

Sana po patuloy niyong suportahan ang story nina Mico at Tyrone.

The superhot Minho as Tyrone Rivera on the media board.
~~~~~

-------------------LOCKER246-------------------

Chapter 21

Mico's PoV

Nasa university infirmary na ko nang magising. Bumangon ako sa kamang hinihigaan ko at agad na hinanap yung eyeglasses ko. Pakapa ko itong hinanap sa lamesang katabi ng hinigaan ko pero wala ito doon.

Napalingon ako sa likod ko nang may magsalitang babae.

"Oh mabuti naman at nagising ka na." malambing ang boses nito. Tiningnan ko siya pero ang nakikita ko lang ay yung damit na puting suot niya dahil sobrang labo ng paningin ko.

"Ahm miss, nakita niyo po ba yung eyeglasses ko?"

"Hmm? Hindi, eh. Ewan ko lang dun sa lalaking naghatid sayo dito."

"Lalaki po?"

"Oo. Ay oo nga pala, kontakin ko daw siya kapag nagising ka na. Wait lang ha." napansin kong gumalaw siya kaso hindi ko alam kung ano exactly yung ginagawa niya, siguro tinatawagan niya nga yung tinutukoy niyang lalaki.

"Miss anong oras na?" pagtanong ko dito kasi parang ang dilim na sa labas.

"8 na."

"Po?!" bulalas ko sa pagkabigla. Alas otso na? Eh 7-9am yung Basketball class ko eh. So ibig sabihin almost or more than 12 hours akong nakatulog? Grabe naman.

"Hehe. Tulog mantika ka kasi eh. Gigisingin na nga sana kita kasi magsasara na kami pero sakto nagising ka na. Teka, ayaw niyang sagutin."

"Ahm sino po bang lalaki yung naghatid sakin dito?"

"Hindi niya binigay yung pangalan niya eh. Pero ano siya..guwapo tapos matangkad then moreno, nakasuot siya ng jersey at sa pagkakatanda ko Rivera yung nakasulat sa likod ng jersey niya." aah.

Bakit parang biglang may mga insektong di mapakali sa tiyan ko? Kinikilig ba ako?

'HOY MICO!! Magtigil ka! Nagmumove ka na diba?'

Right. Erase. Erase.

"Ah ganun po ba?"

"Yap. Wait, try ko ulit tawagan."

"Ay miss wag na. Baka nakauwi na rin po yun. Ahm..thank you po sa pagpapatuloy sakin dito, kaya ko na po umuwing mag-isa." kahit ang totoo wala talaga kong makita without my eyeglasses on.

"Every student who doesn't feel well is welcome here in the infirmary. Teka, sure ka ba na kaya mo nang umuwi mag-isa?"

"Opo." sinubukan kong maglakad. Nakakatatlong hakbang palang ako nang bumagsak ako dahil sa pagbunggo ko sa glass wall. Aray ko ta_e.

"Oh my God. Are you okay? Nahihilo ka pa rin ba?" inalalayan ako ni ateng nurse tumayo.

"Errr...ang totoo po niyan, wala po akong makita. Sobrang blurred po ng vision ko kasi wala yung salamin ko."

"Ganun ba? Teka kokontakin ko--"

"W-Wag na po. Hindi naman po kami magkaibigan nun para maistorbo ko siya kaya wag niyo na po siyang tawagan, please."

"Uuhh..s-sige kung yan ang gusto mo. Ganito na lang, ipapahatid na lang kita kay Manong Guard sa sakayan, okay ba yun?"

"Salamat po."