Secret Admirer (EDITING)

SA- Chapter 67

(A/N: Sorry guys kung paiba-iba yung mga names sa pov. Lito ako eh. Haha. Continue...)

MICHELLE'S POV
Lumipas na naman ang boring days ng buhay ko. Nothing interesting at all... EXEPT! For this one thing... I agreed to have a date with Ken. He's a good guy, I'm sure of that. Palagi nya ako linilibre ng lunch. Well, hindi naman yun interesting eh. Tapos yung dalawa, meron ring date. Edi sabi ko double date nalang.

Oh! And I forgot another thing. Alvin and I are now friends, like acquaintances. And ang mabuti sa mga babaeng flirt, hinihiwalayan. Now I can smirk this time. Revenge makes me feel good. Masama na kung masama. Hehehe. And I feel a bit of guilt also. Kasi ako ang rason kung bakit sila nagbreak. I'm not assuming. It's true. That's what he told me.

Bukas ang date. Ngayon, naghahanap lang ako ng mga kagamitan. Ala lang, yung magpapalipas ng boring na oras ko. Hanap doon, hanap dito. Wala. Naghanap nalang ako sa mga kwarto nila, payag naman sila. I'll just put it back where I'd find it. Let's see... A notebook? Nah. Nabasa ko na yan eh. Yung story ni Ashley. Tablet nya? Sure! Pero di na pala gumagana. Phone nya? May password naman. Diary nya? May lock naman.

Next I went to Dyannth's room. A watch? Ano naman gagawin ko dun? Her bag? Baka may important stuff sya dun so wag nalang. Hmm... A box, with a video cam? Well, let's see what's in it. It looks old. There's a video of the academy day when we were dancing, a video when we graduated, and the pool party when Dyannth's mom recorded it. Ang liit ko pa nun. At napansin ko na mahaba din pala ang video. Maybe mga 30 minutes. Yung una puro kami lang, tapos nung nagtinginan kami sa harap ng pool, napunta naman camera doon. At dun ko nakita ang face na punong puno ng pimples. Hindi ko alam kung tatawa ba ako sa mukha nya o maiiyak dahil napapanuod ko ngayon na kinakantahan nya ako? We're acquaintances, yes. Pero hindi parin pala ako nakakapag move on. Ano ba naman yan?

"Michelle, ano ang nahanap— Michelle?"

"Ano ba yan, Dyannth? Bakit iniiyakan ko parin sya? Magkaibigan nga kami, pero bakit hindi yun tanggap ng puso ko?"

"Michelle..."

"Ewan ko nga din kung bakit kailangan ko pa palitan ang pangalan ko eh. Ganun ba talaga ako ka-affected? Masyado ba akong maarte? I mean, simpleng break up lang naman yun eh. Kailangan ko pa palitan pangalan ko?"

"Michelle... Alam mo, di ko pa nararanasan yang break up-break up na yan. Hindi din naman kita pwedeng payuhan kasi wala pa ko dyan. Ikaw nga nagsusulat ng libro dyan eh, kahit di mo pa alam kung ano ang mangyayari kasi di mo pa nga nararanasan. Try mo tignan ang mga libro mo at tignan mo kung paano sila nasaktan, at kung pano nila nababawasan ang sakit na naranasan nila mula pagkadurog ng kanilang mga puso..."

"You mean yung sila Patricia at Al?"

"Oo."

"Okay..."

Hinanap ko nga sa wattpad ang story ko. At ayun nga, nakita ko nga. Dami ko pala notifications... Di ko nache-check 'to ehh. Binasa ko muna ang notifications bago magpatuloy sa pagbabasa nung story ko. Di pa ko ready. Hahaha! Na-curious naman ako sa anonymous guy na nagcomment pala dun.

Comments
AnonymousGuy2002: Haha! Nirerecord mo ba dito mga nangyari nung mga araw na pinapakilig kita, iamPr1Nc3SsR4m0S?

Ay p*ta! Sino 'to?! Pinapakilig ako?! Huh? Baka namali lang. Kakaiba ang name ko eh. Pero, ano ulit sabi nya? Pinapakilig ako? Well, I think I should remember my crushes... Hmm... Edi? No. Kenneth? No. Chester? No. Ivan? Well... I think so... Pero bakit naman sya nagwawattpad?! Alvin? Hmm... He is the reason of this story, but he definitely hates reading, especially romance! So wala rin. Mali talaga 'tong taong 'to.