Mina;
Kısacık bir zaman diliminde değişen hayatımın hızını takip edemiyor, koşarak yetişmeye çalışıyordum, ve bu durumdan yorulmuştum. Sürekli bir yarış içinde buluyordum kendimi, bir türlü bitiremediğim, yarış çizgisini geçemediğim.
Ekim ayının sonlarına yaklaşıyor ve sonbaharın gidişini hüzünle izliyordum. Severdim ben son baharı, yere düşen yaprakları, hafif rüzgarını, hasta etmeyen yağmurlarını.
Başımı ellerimin arasına alıp, bir saat önce Mertin yardımı ile kurabildiğim çadıra baktım.
Büyük değildi fakat, içine iki kişi rahatça sığabilecekti.
Hiranın günlerdir bana şüphe ile baktığını görsem bile, ona bir türlü abim ile görüştüğümü ona söyleyemiyordum.
Ne zaman ağzımı açsam, karşımızı biri veya birşey çıkıyordu.
Hem, nasıl başlayacağımı bile bilmiyordum ki.
Ne diyecektim ona? Kaçırılmama sebep olan kişi ile şuan görüşüyorum ve gayet samimi bir ilişkimiz var.
Bunu mu diyecektim Allah aşkına?
Derin bir nefes aldım, çiğerlerime giren temiz hava mantıklı düşünmeme yardım etmiş ve ayaklanıp yanlız başına oturan Hiranın yanına gitmeme neden olmuştu.
Artık saklayamayacaktım. Sanırım hiradan en uzun süre sakladığım sırdı.
Yanına tedirgin bir şekilde oturduğumda, kaşlarını çatarak bana baktı.
"Hira ben Batuhan ile görüşüyorum."
Omuzumdan büyük bir yük gittiğinde rahatça bir nefes aldım. Konuya birden girmeseydim, kesinlikle anlatamayacktım.
"Biliyordum."
Onu şaşırmasını beklerken, ben şaşırmış ve gözlerimi sonuna kadar açmıştım.
"Sen ne? Nasıl?"
Güldüğünde, anlamsız bakışlarım Hiranın mavilerini hedef almıştı.
"Mina benden birşey sakladığını fark etmiştim, biraz düşündüğümde onunla görüştüğünü anlamam uzun sürmedi."
"Oha!"
"Seni senden iyi tanıyorum."
"Ben şaşırdım."
"Peki nasıl biri?"
Telefonumun çalması ile, Hiraya cevap veremeden, oturduğum yerden ayağa kalktım. Elim ile çadıra doğru gittiğimi gösterdiğimde, başını sallamıştı.
Telefonumu cebimden çıkarark, kimin aradığına bakmadan açtım.
"Ne var?"
Karşı taraftan bir süre ses gelmediğinde, kaşlarımı çatarak bekledim.
"Mina?"
"Efendim Batuhan?"
Başka kim arayacaktı ki zaten, Batuhan hariçinde. Gözlerimi devirerek yine neden aradığı hakkında tahmin yürüttüm.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Değişim
Teen Fiction'Her ne kadar oyunun küçük bir intikam gibi gözüksede, içi çok daha karışık ve çok daha büyük bir şey Yüce. Bu yolda kimseye güvenme, babana bile. Bu şekil düşün; bu yol karanlık, gece gibi ama her gece gibi bunun da bir sonu var. Güneş doğduğunda...
