-DÜZENLENDİ 12.01.17-
Hatalarım varsa bildirin, keyifli okumalar!
Moralimin, kısa bir telefon görüşmesi yüzünden bozulması ile, sıkıntılı bir nefes verdim.
Yanımda oturan Mina, beni merakla izliyor ve ona olan biteni anlatmamı bekliyordu.
"Ne oldu?"
"Babam.", ellerim ile şafaklarımı ovup, bakışlarımı gökyüzüne çevirdim,"Bu aralar çok tuhaf davranıyor. Anlamıyorum."
"Neden? Ne oldu ki?"
"Bilmiyorum. Paranoyakça davranıp ona her saat başı nasıl olduğumu haberdar etmemi istiyor."
"Paranoyakça? İlginç."
Gözlerimi devirdim.
"İlginç mi? Ciddi misin? Bunaltıyor beni."
"Endişeleniyor demek ki."
Kaşlarımı çattım.
"Endişelenecek bir şeyin var olduğuna inanmıyorum, hem olsa bile, kendimi koruyabilirim."
"Biliyorum ama ebeveynler hep böyle."
"Boşver kafamı şimdi bunun için yoracak değilim."
Arkama yaslanıp Minanın yüzüne baktım.
"Doğru, sen kafanı berkay için yor."
"Mina!"
"Ne var be? Haksız mıyım? Hem ne yaptınız siz arabada?"
"Hiç, hiç birşey."
"Tabi, tabi."
Muzipçe gülerek, bakışlarını arkama çevirdi. Onu yakalamanın şerefi ile, şuan dalga geçme sırası bende olmuştu.
"Sen ne yaptın kuzey ile?"
Gözleri ışık hızında beni bulurken, şirince sırıttım, tabi ne kadar şirin gözüküyordu onu bilemem.
"Hiç, hem kuzey ne alaka?"
"Bilmem.", Minayı sinir etmenin verdiği haz ile kollarımı göğüsümde bağlayıp, sinirden kızaran yüzüne bakmıştım.
Hem neye sinirlenmişti ki bu?
"Bolmom."
"Çok konuşma, bakışların zaten anlatıyor."
"Hmm peki, bakışlarım seni şuan öldürmek istediğimi de anlatıyor mu?"
"Bilmem, anlatıyor mu?"
"Anlatıyor, anlatıyor."
Güldüm, anlatıyordu gerçekten. Vahşi bir şekilde parıldayan yeşil gözlere bir süre daha baktıktan sonra, pes edip, gözlerimi kaçırdım.
"Bartu sakinleşti mi?"
Her ne kadar ona kızgın olsam da, o benim dostumdu, onu merak etmiştim. Ve benim için değerliydi.
"Pişman."
"Gelip özür dilesin o zaman."
Gelecekti, çünkü benim gelmeyeceğimi biliyordu. İnat ve gurulu bir kızdım, şuana kadar.
"Gelecek biliyorsun."
Dudağımı dişleyerek, bakışlarımı arkamda ki bankta oturan berkaya çevirdim. Çevirdiğim an, gözlerim ile buluşan elalara bakakaldım. Bana mı bakıyordu? Evet, evet bana bakıyordu.
Gülümseyip tekrar önüme döndüm.
"Bartu neden berkaydan hoşlanmıyor?"
"Bilmiyorum.", Mina kollarını kaldırmış bana anlam veremeyen bir ifade ile bakıyordu, "Onu seviyor musun?"
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Değişim
Fiksi Remaja'Her ne kadar oyunun küçük bir intikam gibi gözüksede, içi çok daha karışık ve çok daha büyük bir şey Yüce. Bu yolda kimseye güvenme, babana bile. Bu şekil düşün; bu yol karanlık, gece gibi ama her gece gibi bunun da bir sonu var. Güneş doğduğunda...
